واکاوی اثرات گردشگری کشاورزی بر توسعه اقتصاد محلی مبتنی بر مزارع زعفران( مطالعه موردی: دهستان دربقاضی شهرستان نیشابور)

گردشگری کشاورزی می­ تواند به عنوان یکی از عرصه­ های تنوع­ بخشی به اقتصاد روستایی مدنظر قرار گیرد، در این راستا، پژوهش حاضر به دنبال واکاوی اثرات گردشگری کشاورزی بر توسعه اقتصاد محلی مبتنی بر مزارع زعفران در دهستان دربقاضی شهرستان نیشابور می­باشد. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ­ای، اسنادی و میدانی می­ باشد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات نیز از نرم­ افزار SPSS و مدل الکتره فازی استفاده شد. در مطالعه همبستگی بین اثرات گردشگری کشاورزی و توسعه اقتصادی روستا­های دهستان دربقاضی، بررسی مقادیر ضریب همبستگی اسپیرمن نشان داد که بین متغیر مستقل (گردشگری کشاورزی) با توسعه اقتصادی روستا­های دهستان دربقاضی رابطه مثبت و معنی­ داری در سطح اطمینان 99 درصد وجود دارد. همچنین ضرایب بتا در تحلیل رگرسیون نشان داد که در بین گویه ­های توسعه اقتصادی وارد شده به معادله رگرسیون، سهم گردشگری کشاورزی در تنوع و ثبات در ایجاد اشتغال بیشتر از سایر گویه ­های توسعه اقتصادی می­باشد، در ادامه نیز نتایج تحلیل مسیر نشان داد، هر یازده گویه در سطح p=0/000 (99 درصد اطمینان) رابطه غیرمستقیمی با گردشگری کشاورزی داشتند. در نهایت به منظور مطالعه عمیق­ تر تحلیل فضایی توسعه اقتصادی روستا­های دهستان دربقاضی با تاکید بر گردشگری کشاورزی در هر یک از روستا­ها از مدل الکتره استفاده گردید. نتایج نشان داد، روستای خوجان با ماتریس به دست آمده 5، بالاترین میزان توسعه اقتصادی را به خود اختصاص داده است، و روستا­های دیگر نیز به ترتیب، جعفرآباد و روح آباد، کاریز صباح با ماتریس 3، شادمیانه، کاریزک، جیلو، نوروزآباد با ماتریس 2، در نهایت روستا­های بحرود و حقیه با ماتریس 1، بالاترین و پایین­ترین میزان توسعه اقتصادی را با تاکید بر گردشگری کشاورزی (زعفران) به خود اختصاص داده­اند. پیشنهاد می­ شود که سازمان­های مسئول در جهت توسعه و شاخته شدن مزارع گردشگری زعفران به عنوان بنگاه­های زودبازده در راستای تسهیلات بانکی و حمایت­ های بخش خصوصی همکاری و مشارکت داشته باشند.

Agricultural tourism can be considered as one of the areas of diversification of the rural economy, in this regard, the present study seeks to investigate the effects of agricultural tourism on the development of local economy based on saffron farms in rural areas in the city of Neishabour. The research method is descriptive and analytical and based on library, documentary and field studies. SPSS software and fuzzy electrode model were used for data analysis. In studying the correlation between the effects of agricultural tourism and economic development of rural villages in Daebeghazi, examining the values of Spearman correlation coefficient showed that there is a positive and significant relationship between the independent variable (rural tourism) and economic development of rural villages in Darbeghazi at 0.99 confidence level. Also, beta coefficients in regression analysis showed that among the items of economic development included in the regression equation, the share of agricultural tourism in diversity and stability in job creation is more than other items of economic development. Showed that every eleven items at the level of p = 0.000 (0/99 confidence) had an indirect relationship with agricultural tourism. Finally, in order to study more deeply the spatial analysis of economic development of rural villages in Darbeghazi with emphasis on agricultural tourism in each of the villages, the Electra model was used. The results showed that Khojan village with matrix 5 has the highest rate of economic development, and other villages,respectively, Jafarabad and Rouhabad, Kariz Sabah with matrix 3, Shadmianeh, Karizak, Jilo, Noruzabad with matrix 2, finally the villages of Bahroud and Haghieh with matrix 1, have the highest and lowest rate of economic development with emphasis on agricultural tourism (saffron). It is suggested that the responsible organizations cooperate and participate in the development and construction of saffron tourism farms as high-yield enterprises in line with banking facilities and private sector support.