زعفران: یک عامل محافظ عصبی چندکاره برای بیماری‌های دژنراتیو شبکیه

هر دو بیماری تحلیل ماکولای مرتبط با سن (AMD) و آسیب شبکیه ناشی از نور نقش اساسی مشترکی دارند که مربوط به استرس اکسیداتیو در ایجاد و پیشرفت فرآیندهای تحلیل‌رونده است. موش‌های صدمه دیده توسط نور (LD) به طور گسترده‌ای به عنوان یک مدل مناسب برای درک مکانیسم‌های بیماری‌های تحلیل‌رونده، بررسی مراحل مرتبط و آزمایش محافظت‌کننده‌های عصبی استفاده شده‌اند. در میان آن‌ها، نشان داده شده است که زعفران فرآیندهای تحلیل‌رونده را بهبود می‌بخشد و بسیاری از ژن‌ها و مسیرهای محافظتی را تنظیم می‌کند. همچنین زعفران در بیماران AMD نیز آزمایش شده است. ما تحلیل خود را به تأثیر احتمالی اضافی که توسط زعفران تنظیم می‌شود، گسترش دادیم و در بیماران AMD، درمان خالص آنتی‌اکسیدان (لوتئین/زاکزانتین) را با درمان زعفران مقایسه کردیم. روش‌ها: مدل حیوانی. رت‌های بالغ اسپراگ-داولی (SD)، که در نور ۵ لوکس نگهداری شده بودند، به مدت ۲۴ ساعت در نور ۱۰۰۰ لوکس قرار گرفتند و سپس یا بلافاصله قربانی شدند یا برای مدت ۷ روز به نور ۵ لوکس بازگردانده شدند تا دوره بهبود طی شود. گروهی از حیوانات با زعفران درمان شدند.ما در مدل حیوانی انجام دادیم: (1) تحلیل SDS-PAGE؛ (2) وسترن بلاتینگ؛ (3) آزمایش فعالیت آنزیمی؛ (4) ایمنولوژی؛ در بیماران AMD: یک مطالعه طولی با برچسب باز به مدت 29 (±5) ماه در دو گروه از بیماران: تیمار شده با لوتئین/زاکسانتین (19 نفر) و زعفران (23 نفر). عملکرد بینایی هر 8 ماه با ثبت ERG علاوه بر معاینه بالینی آزمایش شد. نتایج: فعالیت آنزیمی MMP-3 در رتینای تیمار شده با LD زعفران کاهش یافته و با گروه کنترل قابل مقایسه است همانطور که بیان MMP-3 نیز همینطور است. رتینای تیمار شده با LD فاقد «رزت‌ها» است و فعال شدن و مهاجرت میکروگلیا به شدت کاهش یافته است. عملکرد بینایی در بیماران AMD تیمار شده با زعفران پایدار می‌ماند در حالی که در گروه لوتئین/زاکسانتین رو به کاهش است.نتیجه‌گیری: نتایج ما شواهدی از یک مکانیسم اضافی اثر درمان با زعفران ارائه می‌دهند که ماهیت پیچیده فعالیت‌های محافظت‌کننده عصبی اجزای شیمیایی آن را تأیید می‌کند. از این رو، پیگیری بلندمدت بیماران مبتلا به AMD نشان‌دهنده ارزش افزوده درمان با مکمل زعفران در مقایسه با پروتکل متداول آنتی‌اکسیدانی است.

Both age related macular degeneration (AMD) and light induced retinal damage share the common major role played by oxidative stress in the induction/progression of degenerative events. Light damaged (LD) rats have been widely used as a convenient model to gain insight into the mechanisms of degenerative disease, to enucleate relevant steps and to test neuroprotectants. Among them, saffron has been shown to ameliorate degenerative processes and to regulate many genes and protective pathways. Saffron has been also tested in AMD patients. We extended our analysis to a possible additional effect regulated by saffron and compared in AMD patients a pure antioxidant treatment (Lutein/zeaxanthin) with saffron treatment. Methods: Animal model. Sprague-Dawley (SD) adult rats, raised at 5 lux, were exposed to 1000 lux for 24 h and then either immediately sacrificed or placed back at 5 lux for 7 days recovery period A group of animals was treated with saffron. We performed in the animal model: (1) SDS-PAGE analysis; (2) Western Blotting (3) Enzyme activity assay (4) Immunolabelling; in AMD patients: a longitudinal open-label study 29 (±5) months in two groups of patients: lutein/zeaxanthin (19) and saffron (23) treated. Visual function was tested every 8 months by ERG recordings in addition to clinical examination. Results: Enzymatic activity of MMP-3 is reduced in LD saffron treated retinas and is comparable to control as it is MMP-3 expression. LD treated retinas do not present “rosettes” and microglia activation and migration is highly reduced. Visual function remains stable in saffron treated AMD patients while deteriorates in the lutein/zeaxanthin group. Conclusion: Our results provide evidence of an additional way of action of saffron treatment confirming the complex nature of neuroprotective activities of its chemical components. Accordingly, long term follow-up in AMD patients reveals an added value of saffron supplementation treatment compared to classical antioxidant protocol.