مقایسه زعفران (Crocus sativus L.) با متیل‌فنیدات در درمان کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی: یک مطالعه آزمایشی تصادفی و دوسوکور

هدف: اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع‌ترین اختلالات روان‌پزشکی عصبی در دوران کودکی و نوجوانی است. حدود ۳۰٪ از بیماران به محرک‌ها پاسخ نمی‌دهند یا تحمل عوارض جانبی آن‌ها را ندارند. بنابراین، داروهای جایگزین، مانند داروی گیاهی، باید مورد توجه قرار گیرند. هدف این آزمایش مقایسه ایمنی و اثربخشی زعفران (Crocus sativus) با متیل فنیدات در بهبود علائم کودکان مبتلا به ADHD است.
روش‌ها: در یک مطالعه ۶ هفته‌ای تصادفی دوسوکور، ۵۴ بیمار (کودکان ۶ تا ۱۷ ساله) با تشخیص ADHD طبق ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) به صورت تصادفی برای دریافت یا ۲۰–۳۰ میلی‌گرم در روز متیل فنیدات (۲۰ میلی‌گرم در روز برای وزن کمتر از ۳۰ کیلوگرم و ۳۰ میلی‌گرم در روز برای وزن بیشتر از ۳۰ کیلوگرم) یا کپسول زعفران ۲۰–۳۰ میلی‌گرم در روز بسته به وزن (۲۰ میلی‌گرم در روز برای کوچکتر از ۳۰ کیلوگرم و ۳۰ میلی‌گرم در روز برای بیشتر از ۳۰ کیلوگرم) اختصاص یافتند. علائم با استفاده از مقیاس سنجش اختلال نقص توجه/بیش فعالی معلمان و والدین نسخه چهارم (ADHD-RS-IV) در ابتدای مطالعه و هفته‌های ۳ و ۶ ارزیابی شد.نتایج: پنجاه بیمار دوره مطالعه را کامل کردند. مدل خطی کلی با اندازه‌گیری‌های تکراری نشان داد که تفاوت معناداری بین دو گروه در نمرات مقیاس ارزیابی والدین و معلمان وجود ندارد (F = 0.749، df = 1.317، p = 0.425 و F = 0.249، df = 1.410، p = 0.701 به ترتیب). تغییرات نمرات مقیاس ارزیابی ADHD معلمان و والدین از ابتدای مطالعه تا پایان آن، بین گروه زعفران و گروه MPH به طور معناداری متفاوت نبود (p = 0.731 و p = 0.883 به ترتیب). فراوانی عوارض جانبی بین گروه‌های زعفران و MPH مشابه بود.
نتیجه‌گیری: درمان کوتاه‌مدت با کپسول زعفران همان اثربخشی متیل فنیدات را نشان داد. با این حال، انجام مطالعات کنترل‌شده بزرگتر با دوره‌های درمانی طولانی‌تر برای مطالعات آینده ضروری است.

Objective: Attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) is one of the most common neuropsychiatric disorders of childhood and adolescence. About 30% of patients do not respond to stimulants or cannot tolerate their side effects. Thus, alternative medication, like herbal medicine, should be considered. The aim of this trial is to compare the safety and efficacy of Crocus sativus (saffron) versus methylphenidate in improving symptoms of children with ADHD.
Methods: In a 6-week randomized double-blind study, 54 patients (children 6–17 years old) with a Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5) diagnosis of ADHD were randomly assigned to receive either 20– 30 mg/d (20 mg/d for <30 kg and 30 mg/d for >30 kg) methylphenidate (MPH) or 20–30 mg/d saffron capsules depending on weight (20 mg/d for <30 kg and 30 mg/d for >30 kg). Symptoms were assessed using the Teacher and Parent Attention Deficit/Hyperactivity Disorder Rating Scale-IV (ADHD-RS-IV) at baseline and weeks 3 and 6.
Results: Fifty patients completed the trial. General linear model repeated measures showed no significant difference between the two groups on Parent and Teacher Rating Scale scores (F = 0.749, df = 1.317, p = 0.425, and F = 0.249, df = 1.410, p = 0.701, respectively). Changes in Teacher and Parent ADHD Rating Scale scores from baseline to the study end were not significantly different between the saffron group and the MPH group ( p = 0.731 and p = 0.883, respectively). The frequency of adverse effects was similar between saffron and MPH groups.
Conclusion: Short-term therapy with saffron capsule showed the same efficacy compared with methylphenidate. Never theless, larger controlled studies with longer treatment periods are necessary for future studies.