ارزیابی اثر کروسیتین سدیم ترانس و کروسیتین بر آسیب بازگشت خون‌رسانی (ریپرفیوژن) در انفارکتوس میوکارد حاد با بالا رفتن قطعه ST: یک کارآزمایی بالینی دوسوکور، تصادفی و کنترل‌شده با پلاسبو

این کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده و دوسوکور، تأثیر «ترانس سدیم کروسیتینات» (TSC)—یک آنتی‌اکسیدان مشتق‌شده از کروسیتین که دارای پتانسیل محافظت از قلب است—را بر آسیب ناشی از خون‌رسانی مجدد (reperfusion injury) در ۹۰ بیمار مبتلا به سکته قلبی با بالا رفتن قطعه ST (STEMI) پس از مداخله اولیه عروق کرونر از راه پوست (PPCI) ارزیابی کرد.
بیماران یا TSC (تزریق ۰/۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم پیش از PPCI به همراه قرص‌های ۷/۵ میلی‌گرمی کروسیتین به مدت ۳ روز) و یا دارونما دریافت کردند. پیامد اولیه، بهبود (رفع) ۷۰ درصدی یا بیشتر قطعه ST یک ساعت پس از PPCI بود. پیامدهای ثانویه شامل شاخص اصلاح‌شده تعداد فریم‌های جریان خون (CTIMIFC) در ارزیابی جریان خون کرونر (TIMI)، میزان آریتمی و پارامترهای اکوکاردیوگرافی (کسر تخلیه بطن چپ [LVEF] و اندازه بطن چپ) بود.
میزان رفع قطعه ST در گروه TSC به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه دارونما بود (0/018=p). تفاوت معنی‌داری در شاخص CTIMIFC بین دو گروه مشاهده نشد. پارامترهای اکوکاردیوگرافی در هر دو گروه TSC و دارونما مشابه بود. اگرچه از نظر آماری معنی‌دار نبود، اما فراوانی آریتمی‌های فوق‌بطنی و بطنی در گروه TSC کمتر بود. عوارض جانبی دارو در هر دو گروه قابل مقایسه بود.
تجویز TSC (تزریق ۰/۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم پیش از PPCI و قرص‌های ۷/۵ میلی‌گرمی کروسیتین به مدت ۳ روز) موجب بهبود خون‌رسانی مجدد میوکارد شد که شواهد آن در بهبود رفع قطعه ST مشهود بود؛ این امر نشان‌دهنده کاهش آسیب ناشی از خون‌رسانی مجدد در بیماران STEMI پس از PPCI است. با وجود اینکه مزایایی در شاخص CTIMIFC یا بازسازی ساختار قلب (remodeling) مشاهده نشد، اما پروفایل ایمنی و نتایج پیامد اولیه، انجام تحقیقات بیشتر را توجیه می‌کند. برای تأیید اثربخشی و ارزیابی پیامدهای بالینی بلندمدت، به انجام کارآزمایی‌های بزرگ‌تری نیاز است.

This randomized, double-blind trial evaluated trans sodium crocetinate (TSC)—a crocetin-derived antioxidant and crocetin with potential cardioprotective effects—on reperfusion injury in 90 ST-elevation myocardial infarction (STEMI) patients after primary percutaneous coronary intervention (PPCI). Patients received either TSC (0.5 mg/kg injection pre-PPCI + 7.5 mg crocetin tablets for 3 days) or placebo. The primary outcome was ≥ 70% ST-segment resolution 1-hr post-PPCI. Secondary outcomes included corrected thrombolysis in myocardial infarction frame count (CTIMIFC), arrhythmia rates, and echocardiographic parameters (left ventricular ejection fraction (LVEF) and LV size). ST-segment resolution occurrence was significantly higher in the TSC group versus placebo (p=0.018). There was no difference in CTIMIFC between the two groups. Echocardiographic parameters were similar between the TSC and placebo groups. Although not statistically significant, the frequency of supraventricular and ventricular arrhythmias was lower in the TSC group. Adverse drug effects were comparable between the two groups. TSC (0.5 mg/kg injection pre-PPCI + 7.5 mg crocetin tablets for 3 days) administration improved myocardial reperfusion, as evidenced by enhanced ST-segment resolution, suggesting reduced reperfusion injury in STEMI patients post-PPCI. While no benefits were observed in CTIMIFC or cardiac remodeling, the safety profile and primary outcome results support further investigation. Larger trials are needed to confirm efficacy and assess long-term clinical impacts.