ارتباط مصرف زردچوبه، فلفل، دارچین و زعفران با مرگ و میر

زمینه:

مطالعات قبلی اثرات مفید مصرف ادویه‌ها بر پروفایل‌های لیپیدی، قند خون ناشتا و فشار خون را گزارش کرده‌اند که نشان می‌دهد مصرف ادویه می‌تواند بر خطر بیماری‌های قلبی-عروقی، دیابت ملیتوس و به تبع آن مرگ و میر تأثیر بگذارد. هدف این مطالعه ارزیابی رابطه مصرف زردچوبه، فلفل سیاه یا فلفل قرمز، دارچین و زعفران با مرگ و میر کلی و مرگ و میر با علت مشخص در جمعیت بزرگسالان ایران بود.

روش‌ها و نتایج:

ما از داده‌های مطالعه کوهورت گلستان استفاده کردیم که ۵۰٬۰۴۵ شرکت‌کننده با سنین ۴۰ تا ۷۵ سال را از خط مبنا (۲۰۰۴–۲۰۰۸) دنبال کرده است. پس از تعیین معیارهای حذف، ۴۴٬۳۹۸ شرکت‌کننده در تحلیل‌ها گنجانده شدند. داده‌های مصرف ادویه‌ها از پرسشنامه فراوانی مصرف غذا در خط مبنا استخراج شد.برای برآورد نسبت‌های خطر (HR) و فاصله اطمینان ۹۵٪ برای مرگ و میر کلی و مرگ‌ومیر بر اساس علت، مدل‌های کاکس استفاده شد و مصرف‌کنندگان همیشگی با مصرف‌کنندگان هیچ‌وقت به‌عنوان گروه مرجع برای هر نوع ادویه مقایسه شدند (با تنظیم برای عوامل مزاحم شناخته شده و مشکوک). طی ۱۱ سال پیگیری، ۵۱۲۱ نفر فوت کردند. مصرف زردچوبه با کاهش معنی‌دار خطر مرگ و میر کلی (HR=0.90, فاصله اطمینان ۹۵٪=0.85–0.96) و مرگ و میر قلبی-عروقی (HR=0.91, فاصله اطمینان ۹۵٪=0.82–0.99) همراه بود. مصرف فلفل سیاه یا فلفل چیلی با کاهش معنی‌دار خطر مرگ و میر کلی (HR=0.91, فاصله اطمینان ۹۵٪=0.86–0.98) همراه بود. مصرف زعفران با کاهش معنی‌دار خطر مرگ و میر کلی (HR=0.85, فاصله اطمینان ۹۵٪=0.77–0.94) و مرگ و میر قلبی-عروقی (HR=0.79, فاصله اطمینان ۹۵٪=0.68–0.92) همراه بود. ما هیچ ارتباطی با مصرف دارچین یا بین هیچ یک از این ادویه‌ها و مرگ و میر ناشی از سرطان پیدا نکردیم.

نتیجه‌گیری:

مصرف زردچوبه یا زعفران با کاهش خطر مرگ و میر کلی و مرگ و میر قلبی-عروقی همراه بود.فرضیه اثر محافظتی مصرف ادویه‌ها بر مرگ و میر باید در سایر مطالعات آینده‌نگر آزمایش شود.

Background:

Previous studies have reported the beneficial effects of spice consumption on lipid profiles, fasting glucose, and blood pressure, which suggests that spice consumption could affect the risk of cardiovascular disease, diabetes mellitus, and consequently mortality. The objective of this study was to evaluate the relationship between consumption of turmeric, black or chili pepper, cinnamon, and saffron with overall and cause-specific mortality in an adult population in Iran.
Methods and Results-:

We used data from the Golestan Cohort Study, which has followed 50 045 participants aged 40 to 75 years from baseline (2004–2008). After establishing the exclusion criteria, 44 398 participants were included in the analyses. Spice consumption data were extracted from the baseline Food Frequency Questionnaire. Cox models were used to estimate hazard ratios (HR) and 95% CI for overall and cause-specific mortality, comparing the ever consumers to the never consumers as a reference group for each type of spice (adjusted for known and suspected confounders). During 11 years of follow-up, 5121 people
died. Turmeric consumption was associated with significantly reduced risk of overall mortality (HR=0.90, 95% CI=0.85–0.96) and cardiovascular mortality (HR=0.91, 95% CI=0.82–0.99). Black or chili pepper consumption was associated with significantly reduced risk of overall mortality (HR=0.91, 95% CI=0.86–0.98). Saffron consumption was associated with significantly reduced risk of overall (HR=0.85, 95% CI=0.77–0.94) and cardiovascular mortality (HR=0.79, 95% CI=0.68–0.92). We found no associations with cinnamon consumption or between any of these spices and cancer mortality.
Conclusions:

Consuming turmeric or saffron was associated with decreased risk of overall and cardiovascular mortality. The hypothesis of a protective effect of spice consumption on mortality should be tested in other prospective studies.