پیرولیز پوست پسته، پوست پرتقال و گلبرگ زعفران برای تولید انرژی زیستی

این مطالعه، توصیف دقیقی از بخش‌های پیرولیز آهسته به‌دست‌آمده از سه پسماند کشاورزی عمده در دماهای 300 تا 550 درجه سانتی‌گراد با منشأ و ترکیب متفاوت، یعنی پوسته پسته (PS)، پوست پرتقال تلخ (OP) و گلبرگ زعفران (SP) را گزارش می‌دهد. فاز مایع بخش اصلی PS است، در حالی که SP بیشترین مقدار جامد و گاز را ایجاد می‌کند. فوران‌های مشتق‌شده از C5 با SP ارتقا می‌یابند، در حالی که OP برای جذب آلدهیدها و کتون‌ها مناسب‌تر است. PS ترکیبات مشتق‌شده از فنول‌ها را ارائه می‌دهد، اما همچنین بالاترین اسیدیته را نشان می‌دهد. با افزایش دمای پیرولیز، محتوای آروماتیک و کتون‌های بیشتری به دست می‌آید، که به قیمت بخش فوران‌ها تمام می‌شود. محتوای انرژی بخش‌های گاز و جامد برای همه زیست‌توده‌ها با دمای پیرولیز افزایش می‌یابد. بالاترین مقادیر گرمایشی آنها برای PS در دمای 550 درجه سانتی‌گراد به‌دست می‌آید، در حالی که امیدوارکننده‌ترین بیوچار از SP حاصل می‌شود که مقادیر بالایی از نیتروژن و مواد معدنی را نشان می‌دهد.

This study reports a detailed characterization of the slow pyrolysis fractions obtained from three major agricultural waste at temperatures of 300–550 °C with different origin and composition, namely pistachio shell (PS), bitter orange peel (OP) and saffron petals (SP). The liquid phase is the main fraction for PS, while SP gives rise to the highest amounts of solid and gas. C5-derived furans are promoted with SP, while OP is better suited for the obtention of aldehydes and ketones. PS delivers phenols-derived compounds, but also shows the highest acidity. Higher aromatic and ketones content is obtained increasing the pyrolysis temperature, at the cost of the furans fraction. Energy content of gas and solid fractions increases for all biomasses with pyrolysis temperature. Their highest heating values are obtained for PS at 550 °C, while the most promising biochar is achieved from SP, revealing high amounts of nitrogen and inorganic matter.