طبقه‌بندی خاک، مدیریت مواد مغذی و پوشش زمین مناطق کشت زعفران در دره کشمیر

خاک‌ها منابع طبیعی مهمی هستند و طبقه‌بندی آنها برای توسعه پایدار آنها ضروری است. کاهش عملکرد و سطح زیر کشت زعفران در طول دهه گذشته، دلایل این امر را در این منطقه برجسته‌تر کرده است. عدم دسترسی به مدیریت علمی مواد مغذی و عدم استفاده از مواد مغذی ضروری و به دنبال آن استفاده گسترده، سلامت خاک را بیشتر وخیم‌تر کرده است. استانداردسازی پروژه مدیریت یکپارچه مواد مغذی (INM) تدوین شد که تحت برنامه ماموریت کوچک باغبانی در طول سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ تأمین مالی شد و پس از آن پروژه بزرگی تحت برنامه ملی نوآوری کشاورزی انجام شد که در آن تمام حفره‌های حلقه‌ای از تولید تا مصرف مورد توجه قرار گرفت و احیای تولید زعفران در مقیاس بزرگ امکان‌پذیر شد. افق‌های تشخیصی به طور کلی Ap-B1-B2t-Ck با کوتان‌های رسی ضخیم مشاهده شده در افق‌های زیرسطحی بودند و به عنوان Hapludalf های معمولی مرتبط با Ruptic-Alfic-Eutrudepts طبقه‌بندی می‌شوند. تغییرات بافتی در خاک‌ها از لوم تا لوم رسی مشاهده شده از نظر واکنش خنثی و از نظر رسانایی الکتریکی طبیعی بودند. ایلیت در بین کانی‌های رسی غالب بود و پس از آن لایه مخلوط، ورمیکولیت و کلریت قرار داشتند. بالاترین عملکرد و تولید بنه تحت پروژه INM مشاهده شد و نتایج به‌دست‌آمده در مزرعه از طریق مسیرهای مزرعه (OFT) تحت پروژه بزرگ NAIP در مورد زعفران اعتبارسنجی شد که میانگین عملکرد 6.37 کیلوگرم در هکتار را در چرخه 4 ساله در صورت امکان تأیید کرد. نقشه‌برداری پوشش زمین با استفاده از داده‌های تصویربرداری خطی خوداسکن (LISS-IV) از اکتبر تا نوامبر 2013، با وضوح مکانی 5.8 متر در مقیاس 1:20000 انجام شد. این مطالعه نشان داد که مزارع زعفران مساحت کل 3161.06 هکتار را شامل می‌شود که 49.65٪ و کشت زعفران-باغبانی (کشت دوگانه) مساحت کل 254.36 هکتار را پوشش می‌دهد که 3.99٪ از کل منطقه جغرافیایی است.

Soils are the important natural resources and their classification is essential for their sustainable development. The declining yield and area under saffron cultivation during the last decade accentuated the reasons behind the cause in this region. Non-availability of scientific nutrient management and non-application of essential nutrients followed by the blanket application had further deteriorated soil health. Standardization of integrated nutrient management (INM) project was formulated which was funded under horticultural mini-mission program during 2005–2010 followed by the mega-project under National Agricultural Innovation Program where all the loop holes from the production to consumption were addressed and revival of the saffron production was possible at large scale. The diagnostic horizons were by and large found to be Ap–B1–B2t–Ck with thick clay cutans observed in the sub-surface horizons and are classified as Typic Hapludalfs associated with Ruptic-Alfic-Eutrudepts. Textural variation in soils from loam to clay loam observed were neutral in reaction and normal in electric conductivity. Illite dominated the clay minerals followed by mixed layer, vermiculite and chlorite. The highest yield and corm production were observed under INM project and the results obtained were validated in the field through On Farm Trails (OFT’s) under NAIP mega project on saffron, which confirmed the average yield of 6.37 kg/ha under 4-year cycle where achievable. The landcover mapping was carried out using Linear Imaging Self Scanning (LISS-IV) data of Oct–Nov 2013, with a spatial resolution of 5.8 M at 1:20,000 scale. The study revealed that the saffron fields cover a total area of 3161.06 ha comprising of 49.65% and saffron-horticulture (dual crop) covers a total area of 254.36 ha which is 3.99% of the total geographic area.