Laudanum opiatum caesareum: authentication of the composition of a historical pharmaceutical preparation from the eighteenth century using a multianalytical approach

اثر تاریخی دارویی، تهیهٔ حاوی تریاک لاودانوم اوپیاتوم کایزاریوم از قرن هجدهم، با استفاده از رویکرد چندتحلیلی مورد بررسی قرار گرفت. مواد معدنی به‌طور غیرمستقیم با اسپکتروفتومتری جذب اتمی تعیین شدند. برای شناسایی مواد آلی، از HPLC و GC متصل به طیف‌سنجی جرمی استفاده شد. مواد آلی فرار قبل از تحلیل با استخراج فاز جامد از فضای بالای نمونه جمع‌آوری شدند. از نتایج، امکان اعتبارسنجی تا حد زیادی دستور اصلی فراهم شد، هرچند نتایج نشان می‌دهند که داروساز دوره، دستور را با حذف برخی مواد و افزودن یک ماده اضافی تغییر داده است. در مجموع ۵۹ ماده آلی شناسایی شد که بیشتر آن‌ها به‌عنوان شاخص‌هایی برای تأیید حضور مواد مطابق با نسخهٔ آن دوره عمل کردند.علاوه بر این، امکان تأیید فرضیه منتشر شده در مقاله قبلی وجود داشت که نسبت محاسبه شده غلظت نوسکاپین و کوتارنین می‌تواند به عنوان نشانگری برای سن آماده‌سازی‌های حاوی تریاک استفاده شود. نتایج همچنین نشان می‌دهند که حتی با گذشت بیش از دو قرن از آماده‌سازی نمونه تحلیل شده و با وجود اینکه ظرفی که در آن نگهداری شده بود به صورت کاملاً دربسته نبوده است، باز هم امکان شناسایی بسیاری از مواد فرار حتی پس از چنین مدت طولانی وجود داشت.

The historical relic of pharmaceutical, opium-containing preparation Laudanum opiatum caesareum from the eighteenth century was analyzed using a multianalytical approach. Inorganic substances were indirectly determined by atomic absorption spectrometry. HPLC and GC connected with mass spectrometry were used for the detection of organic substances. The volatile organic substances were captured by headspace-solid phase micro extraction before analysis. From the results, it was possible to largely authenticate the original recipe, although the results show that the period apothecary changed the recipe by omitting some ingredients and by the addition of an extra ingredient. A total of 59 organic substances were detected, most of which served as markers confirming the presence of ingredients according to the period prescription. Besides, it was possible to confirm the assumption from the previous publication that the calculated ratio of the concentration of noscapine and cotarnine can be used as a marker for the age of the opium-containing preparations. The results also demonstrate that even though more than two centuries have passed since the preparation of the analyzed relic, and the container in which it has been stored was not hermetically sealed, it was possible to detect many volatile substances even after such a long time.