مخلوط Astragalus-زعفران-rhubarb پیشرفت نفروپاتی دیابتی در موش‌های db/db را به تأخیر می‌اندازد

هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثر محافظتی مخلوط آستراگالوس–زعفران–ریواس (فرمول باوشن، BSR) بر نفروپاتی دیابتی (DN) در موش‌های db/db و بررسی مقدماتی مکانیزم احتمالی زیربنایی آن انجام شد.

روش‌ها: تعداد ۱۲۵ موش نر db/db هشت هفته‌ای با DN به‌طور تصادفی به پنج گروه تقسیم شدند: گروه مدل، گروه ایربسارتان و گروه‌های با دوز بالای، متوسط و پایین BSR، در حالی که ۲۵ موش نر db/m به‌عنوان گروه کنترل خالی استفاده شدند. در هفته‌های ۸، ۱۲، ۱۶، ۲۰ و ۲۴ از تغذیه، حیوانات قربانی شده و نمونه‌های خون و ادرار برای اندازه‌گیری قند خون، نیتروژن اوره، کراتینین و نرخ دفع آلبومین ادراری (UAER) از طریق گلوکومتر خون یا کیت‌های تشخیص مربوطه جمع‌آوری شدند. بافت‌های کلیوی هر موش تحت رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین (H&E)، ماسون و اسید پریودیک شاف (PAS) قرار گرفتند.هوموژنات کلیه برای شناسایی IL-6، TNF-α، TNF-1R و TNF-2R با استفاده از روش الایزا مورد استفاده قرار گرفت. علاوه بر این، داده‌های به‌دست‌آمده از نظر آماری از طریق آنالیز واریانس یک‌طرفه مورد بررسی قرار گرفت.

نتایج: BSR می‌تواند به طور مؤثر وزن بدن، قند خون، UAER، نیتروژن اوره خون و سطح کراتینین را کاهش دهد، تکثیر بافت مزانژیال را تسکین دهد و سطح IL-6، TNF-α، TNF-1R و TNF-2R در بافت کلیه موش‌های db/db مبتلا به DN را پایین بیاورد. شایان ذکر است، گروه درمانی با دوز بالای BSR نسبت به گروه درمانی با ایربسارتان در بهبود جنبه‌های ذکر شده دارای مزیت است.

نتیجه‌گیری: BSR می‌تواند به طور مؤثر پیشرفت DN را به تأخیر بیندازد که بخشی از آن مربوط به اثر ضد التهابی آن است.

“Objective: This study aimed to investigate the protective effect of astragalus–saffron– rhubarb mixture (Bao’shen recipe, BSR) on diabetic nephropathy (DN) in db/db mice and preliminarily explore the possible underlying mechanism.
Methods: A total of 125 8-week-old male db/db mice with DN were randomly divided into five groups: model group, irbesartan group and high-, medium- and low doses of BSR group, while 25 male db/m mice were used as a blank control. At 8, 12, 16, 20, and 24 weeks of feeding, the animals were sacrificed and blood as well as urine samples were collected for blood glucose, urea nitrogen, creatinine and urinary albumin excretion rate (UAER) mea surement via blood glucose meter or corresponding detection kits, respectively. The renal tissues of each mouse underwent hematoxylin and eosin (H&E), Masson, periodic acid Schiff (PAS) staining. Renal homogenate was used to detect IL-6, TNF-α, TNF-1R and TNF-2R by enzyme-linked immunosorbent assay. Additionally, the data obtained was sta tistically analyzed via one-way analysis of variance.
Results: BSR could effectively reduce the body weight, blood glucose, UAER, blood urea nitrogen and creatinine levels, relieve the proliferation of mesangial tissue, and lower the levels of IL-6, TNF-α, TNF-1R, and TNF-2R in renal tissue of db/db mice with DN. Of note, the high-dose BSR treatment group has advantages over irbesartan treatment group in improving above-mentioned aspects.
Conclusion: BSR could effectively delay the progress of DN, partly related to its anti inflammation effect.”