استانداردهای ملی ایران در حوزه زعفران

زعفران یکی از ادویه جات با ارزش است که کیفیت و خلوص آن از اهمیت خاصی برخوردار است. در راستای استاندارد کردن، تعیین مشخصات، درجه بندی و ویژگی های آن، استاندارد ملی ایران به شماره 259 با عنوان ویژگیها و روش آزمون زعفران در سال 1370 توسط سازمان ملی ایران منتشر گردید. در حال حاضر استاندارد ملی زعفران جزو استانداردهای اجباری برای بازار داخلی و همچنین صادرات می باشد.
رفرنس استاندارد ملی ایران، استاندارد بین المللی زعفران به شماره ISO 3632 میباشد که به دنبال بازنگری استاندارد بین المللی، در سال 1376 مورد بازنگری قرار گرفت و به دو استاندارد ویژگی ها و روش های آزمون تحت عناوین زیر منتشر گردید:
1-259 – زعفران – ویژگیها
2-259- زعفران – روشهای آزمون
این استانداردها در سالهای 1383 ، 1391 مورد تجدید نظر قرار گرفتند.

جداول ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی زعفران بر طبق استاندارد ملی ایران ( 1391 : 1-259 )

استاندارد ملی میکروبیولوژی زعفران به شماره 5689 در سال 1397 مورد بازنگری قرار گرفته است.

علاوه بر استانداردهای ویژگیها، روش های آزمون زعفران و میکروبیولوژی زعفران ، 13 استاندارد ملی دیگر به عنوان آئین کار و استاندارد فرآورده های زعفرانی به شرح زیر منتشر شده است.

فهرست استانداردهای ملی زعفران و فراورده های زعفرانی