اثر دوز زعفران کروکوس ساتیووس بر توان بی‌هوازی در مردان جوان فعال

هدف: این مطالعه به بررسی تأثیرات دوز حاد زعفران SAF بر عملکرد بی‌هوازی در مردان جوان فعال پرداخت. روش‌ها: دوازده دانشجوی ورزش مذکر با میانگین ± انحراف معیار: سن = 21.0 ± 1.41 سال در این مطالعه تصادفی کنترل شده دو سو کور شرکت کردند. شرکت‌کنندگان دو آزمایش تجربی را با یک دوره شستشوی یک هفته‌ای تکمیل کردند. در هر جلسه، شرکت‌کننده به‌صورت تصادفی به دریافت یک کپسول زعفران SAF یا یک کپسول لاکتوز PLB دو ساعت قبل از انجام آزمون بی‌هوازی 30 ثانیه‌ای وینگیت WAnT تخصیص یافت.

حداکثر توان خروجی، میانگین توان خروجی و شاخص خستگی در طول آزمون WAnT اندازه‌گیری شد. نتایج: حداکثر توان خروجی 10.4 ± 1.43 در مقابل 9.99 ± 1.48 وات بر کیلوگرم، P = 0.05، ES = 0.30، میانگین توان خروجی 4.60 ± 1.28 در مقابل 4.06 ± 1.11 وات بر کیلوگرم، P = 0.002، ES = 0.47 به‌طور قابل توجهی بالاتر در جلسه SAF نسبت به جلسه PLB بود، در حالی که شاخص خستگی 51.9 ± 7.09 در مقابل 52.8 ± 7.43 درصد، P = 0.039، ES = 0.13 به‌طور قابل توجهی در جلسه SAF پایین‌تر بود. نتیجه‌گیری:مصرف حاد SAF به بهبود قابل توجهی در شاخص‌های WAnT منجر شد. این داده‌ها نشان می‌دهند که مصرف حاد SAF می‌تواند در بهبود قدرت بی‌هوازی مؤثر باشد. تحقیقات بیشتری مورد نیاز است تا مکانیزم‌های اثر احتمالی اگزنیک SAF روشن شود.

Aim: This study aimed to investigate effects of acute dose of saffron SAF on anaerobic performance in young active males. Methods: Twelve male sport students mean ± SD: age = 21.0 ± 1.41 years participated in this randomized controlled, double-blind study. Participants completed two experimental trials with one week washout period. In each session, the participant was randomly allocated to receive either a capsule of saffron SAF session or a capsule of lactose PLB session two hours before performing a 30 sec Wingate Anaerobic Test WAnT. Peak power output, mean power output and fatigue index were measured during the WAnT trial.

Results: Peak power output 10.4 ± 1.43 vs .9.99 ± 1.48 w/kg, P = 0.05, ES = 0.30, mean power output 4.60 ± 1.28 vs. 4.06 ± 1.11 w/kg, P = 0.002, ES = 0.47 Were significantly higher during the SAF session compared to the PLB session, while fatigue index 51.9 ± 7.09 vs. 52.8 ± 7.43%, P = 0.039, ES = 0.13 was significantly lower in the SAF session. Conclusion: Acute SAF ingestion resulted in significant improvements in WAnT indices. These data suggest that acute SAF intake could be effective to improve anaerobic power. Further research is needed to enlighten mechanisms of potential SAF ergogenic effect.