مقایسه تأثیر یک برنامه تمرین درمانی و مصرف خوراکی زعفران بر مقادیر IL-6، TNF-a و کنترل گلیسمیک در زنان چاق دیابتی نوع ۲

زمینه و هدف: هدف تحقیق حاضر مقایسه تأثیر یک برنامه تمرین درمانی و مصرف خوراکی زعفران بر مقادیر IL-6، TNF-a و کنترل گلیسمیک در زنان چاق دیابتی نوع ۲ بود. روش کار: ۴۸ زن چاق دیابتی نوع ۲ به صورت تصادفی به چهار گروه مساوی (زعفران+تمرین، تمرین+دارونما، زعفران، دارونما) تقسیم شدند. گروه‌های زعفران+تمرین و تمرین+دارونما به مدت ۸ هفته (سه جلسه در هفته) تمرین هوازی با شدت ۶۰ تا ۷۵ درصد ضربان قلب بیشینه انجام دادند. دوز روزانه ۴۰۰ میلی‌گرم پودر سرگل زعفران (یک بار در روز) به مدت دو ماه استفاده شد. دارونما محتوی ۴۰۰ میلی‌گرم آرد گندم بود. متغیرهای IL-6، TNF-a، گلوکز خون و HbA1c مورد بررسی قرار گرفتند. از آزمون شاپیرو-ویلک، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی و تحلیل واریانس یک‌راهه با تست تعقیبی LSD استفاده شد. یافته‌ها: در مرحله پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون در گروه‌های مداخله متغیرهای IL-6 و TNF-a، گلوکز خون و HbA1c کاهش معنی‌دار و نیز در مرحله پس‌آزمون بین گروه، زعفران+تمرین با تمرین+دارونما، زعفران+تمرین با زعفران، زعفران+تمرین با دارونما و زعفران با گروه دارونما اختلاف معنی‌دار بود (۰۵/۰>p). همچنین در متغیر وزن و BMI بین گروه زعفران+تمرین با دارونما، تمرین+دارونما با دارونما و زعفران با گروه دارونما اختلاف معنی‌دار بود (۰۵/۰>p). نتیجه‌گیری: می‌توان احتمال داد انجام فعالیت هوازی و مصرف زعفران یک اثر محافظتی در مقابل ازدیاد شاخص‌های (گلوکز خون و HbA1c) اعمال می‌کند. احتمال دارد کاهش گلوکز خون، IL-6 و TNF-a در گروه‌های دریافت‌کننده زعفران به علت وجود متابولیت‌های زعفران مصرفی خصوصاً فلاونوئیدهای (کروستین و کروسین) و افزایش سیستم دفاعی آنتی‌اکسیدانی از طریق زعفران دانست.

Background: The purpose of this study was comparison of the effect of a therapeutic exercise program and oral administration of saffron on the levels of IL-6, TNF-a and glycemic control in type 2 diabetic women. Methods: 48 type 2 diabetic obese women were randomly divided into four equal groups (saffron + training, training + placebo, saffron, placebo). The saffron group + training and training + placebo groups performed aerobic training with intensity of 60-75% of maximal heart rate for 8 weeks (three sessions per week). Daily dose of 400 mg of Saffron sprout powder (once a day) was used for two months. The placebo contained 400 mg of wheat flour. The following IL-6, TNF-a, Blood glucose and HbA1c variables; lipid profiles and HOMA-IR were tested. The Shapiro-Wilk test, variance analysis with repeated measures, Bonferron’s post hoc test, and one way analysis of variance with LSD post-test. Results: In the post-test phase, the pre-test the variables IL-6 and TNF-a, blood glucose and HbA1c in intervention groups decreased significantly, and also in the post-test between group, saffron + training with training + placebo, saffron + training with saffron, saffron + training with placebo and saffron with placebo there was a significant difference (p<0.05). Also, in variables of weight and BMI, there were statistically significant differences between saffron + training with placebo groups, training + placebo with placebo groups, and saffron with the placebo groups (p<0.05). Conclusion: It can be possible aerobic exercise and saffron consumption have a protective effect against the increased levels of blood glucose and HbA1c. It is possible that the reduction of blood glucose, IL-6 and TNF-a in saffron recipients is due to the presence of saffron metabolites, especially flavonoids (crostein and crocin) and increased antioxidant defense system through saffron.