اثرات پیشگیرانه و درمانی عصاره زعفران و کروسین بر سندرم ترک اتانول در موش

اهداف: ترک اتانول پس از مصرف مزمن آن یک عارضه جدی و چالش برانگیز برای درمان است. مصرف مزمن اتانول باعث ایجاد نوروپلاستیسیته پیشرونده در بخش‌های مختلف مغز می‌شود. در این مطالعه، اثرات عصاره آبی زعفران (Crocus sativus L.) و ترکیب فعال آن، کروسین، بر رفتار ترک ناشی از تجویز مکرر اتانول، در دو رژیم پیشگیرانه (تجویز داروها همزمان با القای وابستگی) و درمانی (تجویز داروها در دوره ترک اتانول) در موش‌های دریافت کننده اتانول ارزیابی شد. روش‌ها: وابستگی به اتانول با تجویز خوراکی اتانول 10% حجمی/حجمی (2 گرم بر کیلوگرم) به مدت 7 روز القا شد. عصاره‌های آبی زعفران (40، 80 و 160 میلی‌گرم بر کیلوگرم) و کروسین (10، 20 و 40 میلی‌گرم بر کیلوگرم) در دو رژیم پیشگیرانه (همراه با اتانول) و درمانی (در طول دوره ترک) به موش‌ها تجویز شدند. دیازپام (1 میلی‌گرم بر کیلوگرم) به عنوان کنترل مثبت استفاده شد. شش ساعت پس از قطع اتانول، تشنج با دوز زیر تشنج‌زای پنتیلن تترازول (PTZ) (30 میلی‌گرم بر کیلوگرم) ارزیابی شد. از آزمون میدان باز و آزمون روتارود به ترتیب برای ارزیابی فعالیت حرکتی و عدم هماهنگی حرکتی استفاده شد. نتایج: هر دو عصاره و کروسین تعداد خطوط عبوری در آزمون میدان باز را افزایش دادند. تشنج القاشده توسط PTZ در حیوانات دریافت کننده عصاره (80 و 160 میلی‌گرم بر کیلوگرم) در هر دو رژیم مهار شد. عدم هماهنگی حرکتی تنها پس از تجویز کروسین بهبود یافت. نتیجه‌گیری: عصاره آبی زعفران و کروسین را می‌توان به عنوان عوامل ایمن و جایگزین قابل اعتماد برای دیازپام در مدیریت سندرم ترک اتانول در نظر گرفت.

Objectives: Ethanol withdrawal following its chronic use is a serious outcome and challenging to treatment. The chronic use of ethanol induces a progressive neuroplasticity in different reigns of brain. In this study we evaluated the effects of aqueous extract of Crocus sativus L. (saffron) and its active compound, crocin, on the withdrawal behavior induced after repeated administration of ethanol, in two regimens of prophylactic (administration of drugs concomitant with the induction of dependence) and treatment (administration of drugs during the period of ethanol withdrawal) in mice which received ethanol. Methods: Ethanol dependence was induced by oral administration of 10% v/v ethanol (2 g/kg) for 7 days. The aqueous extracts of saffron (40, 80 and 160) and crocin (10, 20 and 40 mg/kg) were administered to mice in two regimens of prophylactic (along with ethanol) and treatment (during withdrawal period). Diazepam (1 mg/kg) was used as a positive control. Six hours after discontinuation of the ethanol, seizure was evaluated by the sub-convulsive dose of pentylenetetrazole (PTZ) (30 mg/kg). The open field test and Rota rod test were used for evaluation of locomotor activity and motor incordination, respectively. Results: Both extracts and crocin increased the number of crossed lined in the open field test. PTZ kindling seizure was inhibited in animals received extract (80 and 160 mg/kg) in both regimens. Motor incordination was only improved following administration of crocin. Conclusion: The aqueous extract of saffron and crocin can be considered as safe agents and reliable alternative to diazepam in management of ethanol withdrawal syndrome.