صدور مجوز پژوهش روی ژنتیک زعفران وحشی در پارک ملی گلستان

بروزرسانی فروردین 24, 1405

ثبت کننده کاوشگر

تعداد بازدید 61

گنبدکاووس- ایرنا- مدیرکل حفاظت محیط زیست گلستان با تاکید بر اهمیت ژنتیک بالای زعفران وحشی که در منطقه آلمه پارک ملی گلستان رویش می‌کند، گفت: محققان و مراکز تحقیقاتی می‌توانند با کسب مجوز از سازمان برای استفاده ژنتیک از این گیاه به منطقه مراجعه کنند.

دانشنامه جامع زعفران (ویکی زعفران) به نقل از ایرنا؛ قدیر حسن زاده روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا طول عمر زعفران وحشی آلمه را ۲ تا سه هفته در اسفندماه برشمرد و اظهارکرد: این گیاه بعد از آب شدن برف از خاک بیرون می‌آید و تا حدود ۲۰ روز عمر می‌کند و این روزها شاهد رویش آن در منطقه هستیم.

وی افزود: زعفران آلمه از گونه‌های اندمیک پارک ملی گلستان و ذخیره‌های ژنی کشور محسوب می‌شود و در حفاظت کامل محیط‌بانان قرار دارد و هیچ فردی بدون مجوز امکان حضور در منطقه و استفاده از این گیاه یا سایر گیاهان را ندارد.

مدیرکل حفاظت محیط زیست گلستان خاطرنشان کرد: فرصت برای بررسی و تحقیق مراکز تحقیقاتی بر روی زعفران آلمه فراهم است زیرا گیاهانی که در طبیعت زیست می‌کنند از نظر ژنتیک قوی هستند و می‌توانند در جلوگیری از شیوع بیماری‌ها و قارچ‌ها ضریب اطمینان را بالا ببرند.

وی گفت: آلمه یکی از مناطق زیبای پارک ملی گلستان شناخته می‌شود که به دلیل شرایط اقلیمی خاص و خاک حاصلخیز، زیستگاه گونه‌های گیاهی و جانوری متنوعی است و پوشش گیاهی آن از جمله علفزارها، جنگل‌های معتدل و گونه‌های خاصی از گل‌ها، این منطقه را به یک اکوسیستم منحصر به فرد تبدیل کرده است.

مدیرکل حفاظت محیط زیست گلستان افزود: گیاهان آلمه نقش مهمی در حفظ تعادل اکولوژیکی منطقه دارند چرا که علاوه بر تامین غذا و پناهگاه برای جانوران، به حفظ خاک و آب نیز کمک می‌کنند.

حسن زاده رویش زعفران وحشی در منطقه آلمه را نشان‌دهنده سلامت اکوسیستم و وجود شرایط مناسب برای رشد گیاهان دارویی و کمیاب دانست و گفت: گونه‌های شاخص دیگری مانند لاله واژگون و شقایق هم در این منطقه قابل مشاهده هستند.

وی با تاکید بر اینکه سازمان محیط زیست فقط حفاظت از حیات وحش را برعهده ندارد، بیان کرد: محیط بانان تلاش دارند با گشت زنی مداوم در مناطق حفاظت شده و پارک‌های ملی مانع خسارت به حیات وحش و پوشش گیاهی طبیعت شوند.

به گزارش ایرنا، پارک ملی گلستان، به عنوان قدیمی‌ترین پارک ملی ایران و یکی از ۵۰ ذخیره‌گاه زیست‌کره برجسته در جهان شناخته می‌شود و با تنوع زیستی استثنایی و موقعیت جغرافیایی منحصربه‌فرد خود در شرق رشته‌کوه البرز، پناهگاهی کم‌نظیر برای حیات وحش شرق ایران محسوب می‌شود.

این پارک با مساحتی نزدیک به ۹۲ هزار هکتار، سه اقلیم متفاوت (خشک، نیمه‌خشک و نیمه‌مرطوب) را در دل خود جای داده و از استپ‌های خشک ایرانی-تورانی تا جنگل‌های انبوه هیرکانی را دربر می‌گیرد.

این میراث طبیعی که بخش عمده آن در شهرستان گالیکش استان گلستان و بخشی در استان‌های خراسان شمالی و سمنان قرار دارد، اکنون میزبان بیش از یک‌هشتم گونه‌های گیاهی، یک‌سوم گونه‌های پرندگان و بیش از نیمی از گونه‌های پستانداران کشور است.

وجود بیش از هزار و ۳۶۶ گونه گیاهی، هزار و ۱۰۰ گونه حشره، ۱۵۰ گونه پرنده، ۶۹ گونه پستاندار، ۲۴ گونه خزنده و دوزیست و ۱۰ گونه ماهی، نشان‌دهنده غنای بی‌بدیل این اکوسیستم است.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *