امکان سنجی بهره برداری از آب نیمه شور در کشت زعفران با تغییر مدیریت آبیاری

علیرغم اینکه زعفران (Crocus sativus L.) گیاهی حساس به شوری است، اما برخی مشاهدات تجربی و مطالعات نشان داده که با مدیریت صحیح مزرعه، می توان از آب لب شور برای تولید این محصول استفاده کرد. در پژوهش حاضر امکان کشت زعفران با آب نیمه شور (۱/۴ دسی زیمنس بر متر) از طریق مدیریت آبیاری در هفت تیمار مختلف آبیاری شامل سه تیمار تعداد مدارهای آبیاری (۴، ۵ و ۶ مرتبه آبیاری) و چهار تیمار حجم آبیاری (۱۲۰، ۱۰۰، ۸۰ و ۶۰ درصد نیاز آبی گیاه) بررسی شد.

نتایج نشان داد که با افزایش تعداد مدارهای آبیاری و حجم آبیاری، رشد و عملکرد زعفران افزایش یافت. بیشترین طول برگها، وزن تر گل و عملکرد کاله در رژیم آبیاری ۶ مرتبه و بیشترین تعداد برگها در رژیمهای ۵ و ۶ مرتبه به دست آمد. از سوی دیگر نیز همه ویژگی های اندازه گیری شده در رژیمهای آبیاری ۱۲۰ و ۱۰۰ درصد نیاز آبی بدون تفاوت معنی دار با یکدیگر در بیشترین حد خود بود.

همچنین افزایش تعداد یا حجم آبیاری با افزایش غلظت پتاسیم و کلسیم و کاهش غلظت سدیم و کلر همراه بود، ولی تاثیری بر غلظت منیزیم نداشت. به طور کلی، به نظر می رسد که استفاده از آب های نیمه شور برای تولید زعفران با در نظر گرفتن مدیریت مزرعه از جمله عوامل به زراعی و مدیریت آبیاری با در نظر گرفتن ملاحظات زیست محیطی امکان پذیر است.

Although saffron (Crocus sativus L.) is a salinity-sensitive plant, some experimental observations and studies have shown that with proper field management, brackish water can be used to produce this crop. In the present study, the possibility of cultivating saffron with semi-saline water (1.4 dS/m) through irrigation management was investigated in seven different irrigation treatments, including three treatments of the number of irrigation circuits (4, 5, and 6 irrigation times) and four treatments of irrigation volume (120, 100, 80, and 60 percent of the plant’s water requirement).

The results showed that with increasing the number of irrigation circuits and irrigation volume, saffron growth and yield increased. The highest leaf length, flower fresh weight, and cap yield were obtained in the 6-time irrigation regime and the highest number of leaves in the 5 and 6-time regimes. On the other hand, all the characteristics measured in the 120 and 100 percent water requirement irrigation regimes were at their maximum without significant differences from each other.

Also, increasing the number or volume of irrigation was associated with an increase in potassium and calcium concentrations and a decrease in sodium and chlorine concentrations, but had no effect on magnesium concentrations. In general, it seems that the use of semi-saline waters for saffron production is feasible by considering farm management, including agronomic factors and irrigation management, taking into account environmental considerations.