پوسیدگی بنه زعفران: اپیدمیولوژی و مدیریت

زعفران، که شامل کلاله‌های خشک گیاه معروف به گل کشمیری (Crocus sativus) است، یکی از مهم‌ترین و کم‌کشت‌ترین محصولات کشاورزی به شمار می‌آید. این گیاه به مدت حداقل ۳۵۰۰ سال به عنوان یک ادویه ارزشمند مورد استفاده قرار گرفته است. به دلیل خواص دارویی و کاربردهای دارویی متعدد آن، زعفران به عنوان «ادویه طلایی» شناخته می‌شود و تقاضا و مصرف آن در طول زمان افزایش یافته است. اگرچه تلاش‌ها به طور مداوم برای افزایش بهره‌وری در مناطق سنتی و ترویج کشت زعفران در مناطق جدید انجام می‌شود، موانع متعددی بر سر راه این تلاش‌ها وجود دارد. شایع بودن پوسیدگی غده یکی از عوامل محدودکننده است که منجر به کاهش تولید زعفران و کاهش سطح زیر کشت آن می‌شود. این بیماری نه تنها عملکرد محصول را به‌طور قابل توجهی کاهش می‌دهد، بلکه تولید غده‌های دختر را نیز به‌طور نامطلوب تحت تأثیر قرار می‌دهد.درک و شناخت کامل از این بیماری هنوز به دلیل اطلاعات ناکافی درباره علت‌شناسی و اپیدمیولوژی آن وجود ندارد.

علاوه بر این، به دلیل عدم دسترسی به ژنوتیپ‌های مقاوم و نبود روش‌های کشت بهبود یافته، در حال حاضر هیچ استراتژی مؤثر و پایداری برای مدیریت آن در دسترس نیست. این مقاله مروری، گزارشی کلی از تاریخچه و تأثیر پوسیدگی غده زعفران، وضعیت کنونی آن، خسارات ناشی از آن در برداشت، دینامیک پاتوژن‌های مرتبط با بیماری، بقای آن‌ها و نحوه پراکنش، عوامل مؤثر بر شدت بیماری، اپیدمیولوژی و استراتژی‌های مدیریت پایدار ارائه می‌دهد. از آنجا که اطلاعات جامعی درباره این بیماری در حال حاضر در دسترس نیست، تلاشی شده است تا دانش کنونی مربوط به پوسیدگی غده زعفران مورد بررسی قرار گیرد.اطلاعات مربوط به بیماری که در اینجا مورد بحث قرار گرفته است، در نهایت می‌تواند برای کشاورزان، دانشجویان، محققان، سازمان‌های حفاظت از گیاهان، بخش‌های توسعه، کارشناسان ترویج، سیاست‌گذاران، سازمان‌های دولتی و سازمان‌های عمومی مفید باشد.

“Saffron, comprising of dried stigmas of the plant known as Crocus sativus, is one of the most important and scantly cultivated agricultural products. It has been used as a precious spice for the last at least 3500 years. Due to its numerous medicinal qualities and pharmacological applications, it is considered as a “golden condiment”, and its demand and consumptions has risen over a period of time. Although efforts are continuously being made to enhance the productivity in the traditional areas and promote the cultivation of saffron in the newer areas, there are several constraints hindering these efforts. Prevalence of corm rot is one such limiting factor which results in the reduction in saffron production and decline in the area under its cultivation. The disease not only reduces the yield substantially, but also adversely affects the production of daughter corms. Complete understanding and knowledge about the disease is still lacking due to the inadequate information about its etiology and epidemiology. Moreover, due to the non-availability of resistant genotypes and lack of improved cultural practices, presently no effective and sustainable management strategies are available.

This review article gives an overall account of the history and impact of saffron corm rot, its present status, yield losses caused by it, dynamics of the pathogens associated with the disease, their survival and dispersal, factors influencing disease intensity, epidemiology and sustainable management strategies. As comprehensive information on the disease is presently not available, an attempt has been made to review the current knowledge regarding corm rot of saffron. The information about the disease discussed here can eventually be beneficial for the growers, students, researchers, plant protection organizations, development departments, extension workers, policy makers, government agencies and public organizations.”