نقش عوامل کنترل بیولوژیک در مدیریت پوسیدگی پیاز زعفران ناشی از Fusarium oxysporum

زعفران (Crocus sativus L.) به عنوان یکی از گرانبهاترین ادویه‌ها شناخته می‌شود. پوسیدگی پیاز زعفران ناشی از Fusarium oxysporum، باعث خسارت‌های شدید به محصول در سراسر جهان می‌شود. در مطالعه حاضر، اثر بخشی عوامل کنترل بیولوژیک (Trichoderma asperellum، Pseudomonas fluorescens، Pseudomonas aeruginosa، Pseudomonas putida، Bacillus stratosphericus، Bacillus pumilus و Bacillus subtilis) به همراه یک قارچ‌کش شیمیایی، کاربندازیم، برای مدیریت پوسیدگی پیاز زعفران ارزیابی شد. تحت شرایط آزمایشگاهی، با استفاده از تکنیک‌های کشت دوگانه و محیط کشت آلوده بر روی آگار دکستروز سیب‌زمینی، T. asperellum و کاربندازیم به طرز قابل توجهی رشد میسلئی پاتوژن F. oxysporum را با مهار به ترتیب 62.76 و 60.27٪ نسبت به کنترل کاهش دادند.

تحت شرایط مزرعه، غوطه‌وری پیازهای زعفران در کاربندازیم و T. asperellum حداکثر کاهش به ترتیب 82.77 و 77.84٪ در شیوع بیماری را در سال اول آزمایش نشان داد.با این حال، در سال دوم، حداکثر کاهش در بروز پوسیدگی پيازک (۶۸.۶۳٪) با T. asperellum ثبت شد. علاوه بر این، چگالی جمعیت F. oxysporum نیز به طور قابل توجهی به میزان ۶۰ و ۸۰.۱۹٪ در استفاده از T. asperellum پس از ۷۵ و ۲۶۰ روز از کاشت پیاز زعفران نسبت به جمعیت آن قبل از کاشت پیازها کاهش یافت. در مورد ویژگی‌های ارتقاء رشد، مانند جوانه زنی و گلدهی، درمان‌های بیوکنتری تعداد روزهای (میانگین) جوانه‌زنی و ظهور گل را پس از کاشت نسبت به کنترل کاهش داد.

Saffron (Crocus sativus L.) is considered as one of the most expensive spices. Fusarium corm rot of saffron, caused by Fusarium oxysporum, is known to cause severe yield losses worldwide. In the present study, efficacy of biocontrol agents (Trichoderma asperellum, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Bacillus stratosphericus, Bacillus pumilus, and Bacillus subtilis) along with a chemical fungicide, carbendazim, was evaluated for managing the corm rot of saffron. Under in vitro conditions, using dual culture and poison food techniques on potato dextrose agar, T. asperellum and carbendazim significantly reduced the mycelial growth of the pathogen F. oxysporum, with the inhibition of 62.76 and 60.27%, respectively, compared with control.

Under field conditions, dipping of saffron corms in carbendazim and T. asperellum exhibited maximum reduction of 82.77 and 77.84%, respectively, in the disease incidence, during the first year of experiment. However, during the second year, maximum reduction in the incidence of corm rot (68.63%) was recorded with the T. asperellum. Moreover, the population density of F. oxysporum was also significantly reduced by 60 and 80.19% while using T. asperellum after 75 and 260 days of sowing of saffron corms, compared to its population before planting of corms. In case of growth promotion traits, such as sprouting and flowering, biocontrol treatments reduced the number of days (average) of sprouting and flower emergence after sowing, compared to control.