ارزیابی مقایسه‌ای روش ISO 3632 و روش HPLC-DAD برای تعیین مقدار سافرانال در زعفران

هدف این کار، مقایسه روش ISO 3632 (2011) با روش HPLC-DAD برای تعیین مقدار سافرانال در زعفران بود. نمونه‌هایی با منشأهای مختلف هم بر اساس روش ISO 3632 (2011) با استفاده از دستگاه UV-Vis و هم با استفاده از HPLC-DAD آنالیز شدند. هر دو روش مقایسه شدند و هیچ همبستگی بین مقدار سافرانال به‌دست‌آمده با UV-Vis و HPLC-DAD مشاهده نشد. در آزمایش UV-Vis، یک برآورد بیش‌ازحد (Over-estimation) مشاهده شد که به محتوای استرهای cis-crocetin و سایر ترکیبات مرتبط بود. نتایج نشان داد که هیچ رابطه‌ای بین دسته‌بندی‌های کیفیت ISO و محتوای سافرانال (با استفاده از HPLC-DAD) وجود ندارد. بنابراین، استفاده از HPLC-DAD برای تعیین محتوای سافرانال و طبقه‌بندی زعفران به منظور‌های تجاری ممکن است ترجیح داده شود. علاوه بر این، روش HPLC-DAD برای تعیین سه پارامتر اصلی که کیفیت زعفران را تعریف می‌کنند (استرهای کروستین، پی‌کروکسین و سافرانال) مناسب بود؛ بنابراین، این روش می‌تواند به‌عنوان روشی جدید به روش ISO 3632 (2011) اضافه شود.

The aim of this work was a comparison of the ISO 3632 (2011) method and an HPLC-DAD method for safranal quantity determination in saffron. Samples from different origins were analysed by UV–vis according to ISO 3632 (2011) and by HPLC-DAD. Both methods were compared, and there was no correlation between the safranal content obtained by UV–vis and HPLC-DAD. An over-estimation in the UV–vis experiment was observed, which was related to the cis-crocetin esters content, as well as other compounds. The results demonstrated that there was no relationship between ISO quality categories and safranal content using HPLC-DAD. Therefore, HPLC-DAD might be preferable to UV–vis for determining the safranal content and the classification of saffron for commercial purposes. In addition, HPLC-DAD was adequate for determining the three foremost parameters that define the quality of saffron (crocetin esters, picrocrocin and safranal); therefore, this approach could be included in the ISO 3632 method (2011).