اثرات عصاره آبی زعفران (Crocus sativus) بر سطوح TNF-α در بافت‌های کبد، کلیه و عدسی موش‌های صحرایی دیابتی

دیابت ملیتوس یک مشکل سلامتی جدی است که می‌تواند منجر به عوارض متعددی مانند نفروپاتی، رتینوپاتی، آب مروارید و آسیب کبدی شود. اخیراً نشان داده شده است که سیتوکاین‌های پیش‌التهابی، به ویژه TNF-α، نقش تعیین‌کننده‌ای در پیشرفت عوارض میکروواسکولار دیابت دارند. از سوی دیگر، گزارش شده است که گیاهان دارویی مانند زعفران دارای فعالیت ضد التهابی هستند که ممکن است التهاب را کاهش داده و عملکرد اندام‌های مختلف تحت تأشرایط هیپرگلیسمی را بهبود بخشند. بنابراین، هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثرات عصاره آبی زعفران در موش‌های صحرایی دیابتی با اندازه‌گیری سطوح TNF-α در بافت‌های کبد، کلیه و عدسی بود. مواد و روش‌ها: سی و چهار موش صحرایی بالغ سالم آلبینو ویستار به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: کنترل نرمال (I)، کنترل زعفران (II)، کنترل دیابتی (III) و تحت درمان با زعفران (IV). دیابت در گروه کنترل دیابتی (III) و تحت درمان با زعفران (IV) با کمک یک تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین (60 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن) القا شد. در حالی که حجم‌های مساوی بافر سیترات با تزریق داخل صفاقی به موش‌های گروه‌های کنترل نرمال (I) و کنترل زعفران (II) تجویز شد. درمان گروه‌ها (II و IV) با عصاره آبی زعفران، هفت روز پس از تزریق، با تجویز عصاره (200 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن)، در پنج دوز در هفته آغاز شد. در پایان دوره آزمایشی، سطح گلوکز خون ناشتا و سطوح TNF-α، از بافت‌های نشان داده شده، تعیین و مقایسه شد. نتایج: تجویز عصاره آبی زعفران به موش‌های صحرایی دیابتی سطح گلوکز خون ناشتا را به طور معنی‌داری کاهش داد و از کاهش وزن در موش‌های دیابتی تحت درمان (گروه IV) جلوگیری کرد. نتایج نشان داد که در مقایسه با گروه‌های کنترل (I و II)، افزایش در سطوح TNF-α در بافت‌های کلیه، کبد و عدسی گروه دیابتی (III) وجود دارد و عصاره آبی زعفران سطوح آن‌ها را در بافت‌های کبد و کلیه تنظیم و عادی کرد. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که عصاره آبی زعفران می‌تواند کلیه و کبد موش‌های صحرایی دیابتی را در برابر آسیب ناشی از التهاب ناشی از هیپرگلیسمی، به دلیل پتانسیل ضد التهابی آن، محافظت کند.

Diabetes mellitus is a serious health problem that can result in several complications like nephropathy, retinopathy, cataract, and liver injury. Recently, it has been demonstrated that the pro-inflammatory cytokines, especially TNF-α, play a determinant part in the progression of microvascular diabetic complications. On the other hand, medicinal plants such as saffron reportedly possess anti-inflammatory activity, which may reduce inflammation and improve the functioning of various organs affected by hyperglycemic conditions. Therefore, the aim of the present study was to evaluate the effects of saffron aqueous extract in diabetic rats by measurement of TNF-α levels in liver, kidney, and lens tissues. Material and Methods: Thirty-four healthy albino Wistar adult rats were randomly divided into four groups namely, normal control (I), saffron control (II), diabetic control (III), and saffron treated (IV). Diabetes was induced in diabetic control (III) and saffron treated (IV) group with the help of a single i.p. injection of streptozotocin (60 mg/kg body weight). Whereas, equal volumes of citrate buffer by an i.p. injection were administered to rats in normal (Group I) and saffron control (Group II) groups. The treatment of the groups (II and IV) with saffron aqueous extract was commenced, seven days after injections, by administration of the extract (200 mg/kg body weight), in five doses per week. At the end of the experimental period, fasting blood glucose levels and TNF-α levels, from the indicated tissues, were determined and compared. Results: Administration of saffron aqueous extract to diabetic rats lowered fasting blood glucose level significantly and prevented weight loss in treated diabetic rats (IV group). The results indicated that there was an elevation in levels of TNF-α in kidney, liver, and lens tissues of the diabetic group (III) compared to control groups (I and II) and saffron aqueous extract adjusted and normalized their levels in liver and kidney tissues. Conclusion: The study demonstrates that saffron aqueous extract can protect the kidney and liver of diabetic rats against damage caused by hyperglycemia-induced inflammation, due to its anti-inflammatory potential.