عصاره زعفران (Safr’Inside™) از طریق تعدیل میکروبیوتا و متابولیت‌های مشتق‌شده از روده، رفتار مرتبط با اضطراب را در مدل موشی التهاب خفیف بهبود می‌بخشد.

درمان اضطراب و افسردگی عمدتاً حول مداخلات دارویی متمرکز است که به دلیل عوارض جانبی مرتبط، عدم اثربخشی و تحمل‌پذیری پایین با انتقاد مواجه شده‌اند. زعفران که طبق گزارش‌ها در انسان به خوبی تحمل می‌شود، به دلیل خواص ضد افسردگی و ضد اضطراب خود شناخته شده است. در واقع، ما قبلاً در مورد اثربخشی مکمل عصاره زعفران در بزرگسالان سالم با اضطراب تحت بالینی گزارش داده بودیم. با این حال، علت‌شناسی مولکولی آن هنوز مشخص نیست. در یک مدل جوندگان مبتلا به التهاب مزمن درجه پایین، ما تأثیر عصاره زعفران (Safr’Inside™) را که با دوز فیزیولوژیکی مکمل شده بود، بررسی کردیم که معادل 22 ± 1.2 میلی‌گرم در روز معادل دوز انسانی برای یک فرد 60 کیلوگرمی بود. آزمایش‌های رفتاری (کار میدان باز، ماز Y، تشخیص شیء جدید)، توالی‌یابی میکروبی rRNA 16S سکوم، تجزیه و تحلیل متابولومیک NMR 1H سکوم و تجزیه و تحلیل پروتئومیک مغز 2DE برای بررسی تعاملات محور روده-مغز انجام شد. زمان حضور در مرکز ماز میدان باز (OF) در حیواناتی که زعفران دریافت کرده بودند، 62 درصد افزایش یافت. این بهبود در رفتار مرتبط با اضطراب با تغییرات میکروبی روده، به ویژه Akkermansia، Muribaculaceae، Christensenellacae و Alloprevotella که در پاسخ به مکمل زعفران به طور قابل توجهی افزایش یافته بودند، همزمان بود. فراوانی Akkermansia و Muribaculaceae با متابولیت نوروتوکسیک دی متیل آمین که در حیوانات دریافت کننده زعفران کاهش یافته بود، همبستگی منفی داشت. تجزیه و تحلیل پروتئومیک مغز، چندین پروتئین تغییر یافته قابل توجه از جمله ketimine reductase mu-crystallin را برجسته کرد که با غلظت دی متیل آمین نیز همبستگی داشت. هم دی متیل آمین و هم ketimine reductase mu-crystallin با عملکرد OF مرتبط بودند. این ممکن است نشان دهنده یک تعامل جدید در محور روده-مغز باشد که در اختلالات مرتبط با اضطراب نقش دارد.

Treatment of anxiety and depression predominantly centres around pharmacological interventions, which have faced criticism for their associated side effects, lack of efficacy and low tolerability. Saffron, which is reportedly well tolerated in humans, has been recognised for its antidepressant and anti-anxiety properties. Indeed, we previously reported upon the efficacy of saffron extract supplementation in healthy adults with subclinical anxiety. However, the molecular aetiology remains unclear. In a rodent model of low-grade chronic inflammation, we explored the impact of a saffron extract (Safr’Inside™) supplemented at a physiological dose, which equated to 22 ± 1.2 mg per day human equivalent dose for a person of 60 kg. Behavioural tests (Open Field task, Y maze, Novel object recognition), caecal 16S rRNA microbial sequencing, caecal 1H NMR metabolomic analysis and 2DE brain proteomic analyses were completed to probe gut-brain axis interactions. Time occupying the centre of the Open Field maze (OF) was increased by 62% in saffron supplemented animals. This improvement in anxiety-related behaviour coincided with gut microbial shifts, notably Akkermansia, Muribaculaceae, Christensenellacae and Alloprevotella which significantly increased in response to saffron supplementation. Akkermansia and Muribaculaceae abundance negatively correlated with the neurotoxic metabolite dimethylamine which was reduced in saffron supplemented animals. Brain proteomic analysis highlighted several significantly altered proteins including ketimine reductase mu-crystallin which also correlated with dimethylamine concentration. Both dimethylamine and ketimine reductase mu-crystallin were associated with OF performance. This may be indicative of a novel interaction across the gut-brain axis which contributes to anxiety-related disorders.