تشخیص مولکولی برکولدر یا گلاودیولی در مزارع زعفران استان خراسان رضوی

پس‌زمینه و هدف: دوره رشد زعفران بسته به آب و هوا، از مهرماه آغاز می‌شود و حداکثر تا اردیبهشت یا خرداد ماه ادامه دارد. در ژانویه ۲۰۱۸، برخی از مزارع زعفران در استان خراسان رضوی نشانه‌های زودهنگام زرد شدن و خشک شدن برگ‌ها را نشان دادند. در نمونه‌برداری، برخی از پیازهای زعفران استخراج شده از خاک، نشانه‌های پوسیدگی بر روی غلاف‌ها نشان دادند در حالی که برخی از جوانه‌های تازه تشکیل شده دچار سوختگی بافت و قهوه‌ای شدن بودند.

بر روی برخی از پیازهای زعفران، دقیقاً در ناحیه جوانه‌زنی ریشه، تغییر رنگ قهوه‌ای به شکل حلقه مشاهده شد که به تدریج پوسیده و به عمق پیاز گسترش پیدا کرد. رتبه تاکسونومیک سویه‌ها با استفاده از PCR با پرایمرهای خاص گونه به عنوان LP1/LP4، BUR1/BUR2، CMG16-1/G16-2، GLAf/GLAr و همچنین پرایمرهای RAPD شامل CUGA1 و CUGA2 تأیید شد.در مورد روش‌های مختلف شناسایی باکتری‌ها که شامل ویژگی‌های مورفولوژیکی، آزمایش‌های بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی تفریقی، اثبات پاتوژنیسیته و شناسایی مولکولی باکتری‌ها و همچنین توالی‌یابی و تحلیل 16s rDNA ژن ایزوله‌های زعفران، باکتری برکولدر یا گلادیولی شناسایی شد.

با توجه به اهمیت و قرنطینهٔ برکولدر یا گلادیولی در کشور، اقدامات لازم باید برای جلوگیری از توزیع این بیماری انجام شود. روش‌ها: گونه‌های موجود در این مطالعه از مواد گیاهی آلوده با علائم باکتریوز استخراج شده‌اند. نمونه‌های گیاهی در شرایط آسپتیک از مقیاس‌های بیمار زعفران جمع‌آوری شدند. نمونه‌برداری از شرایط جغرافیایی مختلف مزارع زعفران در استان رضوی خراسان شامل شهرهای باجستان، خواف، گناباد، زاوه، تربت حیدریه، تربت جام، فارمر، چناران، جلگه رخ و مهدویه انجام گرفت.

سویه‌های باکتریایی به عنوان کلنی‌های متمایز روی محیط NA پس از کشت در دمای ۲۸ درجه سانتی‌گراد به مدت ۴۸-۷۲ ساعت به دست آمدند. انتخاب سویه‌ها بر اساس غربالگری ویژگی‌های تمایز ژنی انجام شد. هویت ۱۰ جدایه با استفاده از واکنش‌های بیوشیمیایی تأیید شد. واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) بر اساس وجود نواحی ژنی خاص در ناحیه کدگذاری rRNA ریبوزومی 16S و 23S با پرایمرهای CMG16-1/G16-2، CLAF/CLAR (Moon et al., 2017) و LP1/LP4 (Whitby et al., 2000) انجام شد و همچنین PCR با مجموعه دیگری از پرایمرهای recA گونه‌ای BUR1 و BUR2 (Payne et al., 2005) برای تقویت و توالی‌یابی خاص بورکولدریا انجام شد.

RAPD_PCR: دو پرایمر الیگونوکلئوتیدی CUGA1 و CUGA2 برای آزمایش اولیه با فرهنگ‌های نوع و مرجع استفاده شد. RAPD_PCR طبق روشی که توسط Momol et al., (1997) توصیف شده بود، انجام شد.محصولات تقویت‌شده به‌طور الکتروفورز در ژل آگاروز 1.5% (وزن/حجم) در ولتاژ 100V به مدت 1 ساعت در بافر TBE 1x جدا شدند، با اتیودیوم بروماید رنگ‌آمیزی شدند و تحت نور UV مشاهده شدند. نتایج: جدایه‌ها با استفاده از تقویت PCR با استفاده از پرایمرهای گونه – گونه شناسایی شدند.

PCR گونه‌خاص: در آنالیز PCR با استفاده از پرایمرهای LP1/LP2، BUR1/BUR2 برای تمامی 10 جدایه و قطعه bp از ژن 23S rRNA، به ترتیب. همه‌ی سویه‌های آزمایش‌شده نتیجه‌ی مثبت را با استفاده از پرایمرهای مجموعه CMG16-1/G16-2 نشان دادند و موفق به تقویت یک قطعه تقریبی 470 bp از 16s rDNA از B.gladioli شدند. در PCR با مجموعه‌ای از پرایمرهای گونه‌خاص برای B.gladioli، GLA-f و GLA-r، یک قطعه تقریبی 300 bp در 10 جدایه تقویت شد. RAPD-PCR برای تحقیقات بعدی انتخاب شد و آنالیز RAPD با این پرایمرها 5 بار تکرار شد. برای تمامی سویه‌ها با CUGEA-2 نیز محصول مورد انتظار ~630 bp خاص برای B.gladioli تولید شد.

برخی از جدایه‌ها، تقویت با CUGEA-1 تولید کرد.یک جستجوی BLAST از توالی‌های 16S rDNA نتایج مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی را تأیید کرد که ایزوله‌ها B.gladioli بودند. نتیجه‌گیری: در پایان، این سویه‌های باکتری که توانایی ایجاد پوسیدگی نرم در زعفران را دارند، به B.gladioli نزدیک هستند. بنابراین، مطالعات بیشتری ضروری است تا تأیید شود که آیا ایزوله‌های این گروه به یک گونه یا پاتووار جدید از این باکتری متعلق هستند یا خیر. بر اساس تجزیه و تحلیل PCR، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که ده سویه ایزوله شده از زعفران متعلق به B.gladioli pv.gladioli هستند.

تجزیه و تحلیل RAPD با CUGEA2 B.gladioli را از B.cepacia متمایز کرد اما پاتووارهای B.gladioli را متمایز نکرد. عدم امکان تمایز پاتووارهای B.gladioli را می‌توان با قدیمی شدن سیستم پاتووار توضیح داد. با این حال، پاتوژن هنوز هم می‌توانست به وضوح با RAPD و CUGA1 متمایز شود. روش مولکولی ایالتی همچنین اجازه تمایز سریع بین B را می‌دهد.روش مولکولی حالت ایستایی همچنین اجازه می‌دهد تا به‌سرعت بین B.cepacia و B.gladioli در غیاب پرایمرهای خاص، با ترکیب با توصیف بیوشیمیایی پایه برای جنس برکولدریا تمایز قائل شد.

Background and Aim: The growing season of saffron, depending to the climate, starts from Otober and lasts to the next May or June in maximum. During the January 2018, some saffron fields in Khorasan Razavi province showed early leaf yellowing and draying. On sampling, some of the saffron corms, extracted from the soil, showed decaying signs on the sheaths while some newly formed sprouts had tissue burnings and browning. On some saffron corms, exactly on the root germination zone, a ring shapered brown discoloration were observed that gradually decayed and extended to the deep corm.

The taxonomic rank of the strains was confirmed by the use of PCR with species-specific primers as LP1/LP4, BUR1/BUR2, CMG16-1/G16-2,GLAf/GLAr and also RAPD primers including CUGA1 and CUGA2.Regarding multiple bacterial detection methods used, including morphological characters, differential biochemical and physiological tests, proving pathogenicity and bacterial molecular detection as well as sequencing and 16s r DNA gen blast of the saffron isolates, revealed Burkholderia gladioli. Taking to account the importance and quarantining of Burkholderia gladioli in the country, the necessary measures should be taken to prevent the distribution of the disease.Methods: The strains included in this study originated from infected plant material with symptoms of bacteriosis.

Plant samples were collected in aseptic conditions from diseased scales of saffron corms.Sampling were carried out from different geographical condition of saffron fields in Razavi Khorasan province including cities: Bajestan, Khaf, Gonabad,Zaveh,Torbate Haydarieh,Torbate Jam ,Fariman, Chenaran, Jolgehe Rokh and Mahvelate. Bacterial strains were obtained as distinct colonies on NA medium after cultivations at 28oC for 48-72h.Selection strains was made on the basis of screening for genus differentiating properties. The identities of the 10 isolates were confirmed by using biochemical reactions.

Polymerase chain reactions amplification were carried out based on the presence of the specific gene regions in the area coding 16S and 23S ribosomal RNA (rRNA) with primers CMG16-1/G16-2, CLAF/CLAR (Moon et al.,2017) and LP1/LP4(Whitby et al., 2000) and also PCR with another set of species recA primers BUR1 and BUR2 (Payne et al., 2005)for specific amplification and sequencing of Burkholderia .RAPD_PCR : Two oligonucleotide primers CUGA1 and CUGA2 were used for initial experiment with the type and reference cultures. The RAPD_PCR was performed according to the procedure described by Momol et al.,(1997).

The amplified products were electrophoretically separated in 1.5 %( w/v) agarose gel at 100V for 1h in 1x TBE buffer, stained with ethidium bromide and visualized under UV light.Results: The isolates were identified by PCR amplification using species -species primers. Species-specific PCR:In the PCR analysis using the primers LP1/LP2, BUR1/BUR2 for all 10 isolates and the bp fragment of the 23S rRNA gene, respectively. All of the test strains gave a positive results used the primers set CMG16-1/G16-2 and successfully amplified an approximately 470bp fragment, of 16s rDNA from B.gladioli.

In PCR with set of species-specific primers for B.gladioli, GLA-f and GLA-r, and approximately 300bp fragment was amplified in 10 isolates. RAPD _PCR were selected for subsequent investigations and RAPD-analysis with these primers was repeated 5 times.For all the strains with CUGEA-2 also gave the expected product of ~630 bp distinct for B.gladioli.Some of the isolates, amplification with CUGEA-1 gave a produce of ~340bp typical for B.gladioli pv.gladioli. To examine the species-specific amplicons obtained by PCR using primer CMG16-1 / G16-2 and GLA-f / GLA-r,we sequenced the 470 bp and 300bp PCR products of 10 isolates.

Their nucleotide sequences were compared with gene sequences of known strains in the Genbank sequence database. A BLAST search of the 16S rDNA sequences supported the morphological, physiological, and biochemical results that the isolates were B.gladioli Conclusion: In conclusion, these strains of bacteria, which have the ability to cause soft rot in saffron, are close to B.gladioli. Therefore, further studies are necessary to verify if the isolates of this group belong to a new species or pathovar of this bacterium.

On the basis of the PCR analysis, it can be concluded that the ten strains isolated from saffron belong to B.gladioli pv.gladioli RAPD analysis with CUGEA2 differentiated B.gladioli from B.cepacia but did not differentiate B.gladioli pathovars. Impossibility to differentiate B. gladioli pathovars could be explained by the pathovar system being obsolete. Nevertheless, the pathogen could still be clearly distinguished by RAPD with CUGA1. The state molecular method also allows the fast distinction between B.cepacia and B.gladioli in absence of specific-specific primers in combination with basic biochemical characterization for genus Burkholderia