بررسی اهمیت اقتصادی-اجتماعی کشت زعفران در استان کرمانشاه

زعفران از جمله محصولات کشاورزی مهم ایران است که نزدیک به ۹۰ درصد تولید آن در اختیار کشورمان می‌باشد. این محصول گران‌بها‌ترین گیاه زراعی موجود در روی کره زمین است. ارزش اقتصادی بالای زعفران، نیاز کم به آب و کارایی مصرف آب بالا با تأکید بر کشاورزی پایدار، قدرت جذب نیروی کار در کلیه مراحل کاشت، داشت و برداشت از جمله دلایلی است که برتری چشمگیر کشت زعفران را به دیگر کشت‌های غالب استان نشان می‌دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت اقتصادی-اجتماعی کشت زعفران انجام شد.

پیشینه تحقیقات نشان می‌دهد که محصولات دارای ارزش بالا از جمله زعفران می‌تواند باعث تغییرات اجتماعی و تحول اقتصاد روستاها شده و منبع درآمد مطلوبی برای اقشار فقیر و ضعیف روستایی استان و مانع از مهاجرت روستاییان با توجه به شرایط نامناسب از حیث بیکاری و بالتبع دیگر مشکلات اجتماعی در استان باشد. بر اساس تحقیقات شرایط مناسب و مساعد طبیعی و انسانی در استان برای کشت و توسعه زعفران وجود دارد و مناطقی از استان شامل کرمانشاه، ماهیدشت، اسلام‌آباد، نواحی جنوبی شهرستان جوانرود، روانسر، کنگاور و بخش‌هایی از شهرستان صحنه، گیلان‌غرب و سرپل ذهاب برای کشت زعفران شرایط مناسبی دارند.

بنابراین، آموزش بهره‌برداران، سرمایه‌گذاری در تبدیل و فرآوری و بسته‌بندی زعفران، توسعه دانش و تقویت مهارت زعفران‌کاران توصیه می‌گردد و حصول جایگاه واقعی این محصول ارزشمند در استان نیازمند معرفی این محصول در کلیه زمینه‌هاست.

Saffron is one of Iran’s most important agricultural products, with approximately 90% of its global production attributed to the country, making it the most valuable cultivated plant on Earth. The high economic value of saffron, its low water requirement, high water use efficiency, emphasis on sustainable agriculture, and significant labor absorption during planting, maintenance, and harvesting stages highlight its superiority over other dominant crops in the province.

This study was conducted to investigate the socio-economic importance of saffron cultivation. Previous research indicates that high-value crops like saffron can drive social changes and transform rural economies, providing a reliable income source for impoverished rural communities in the province and preventing migration due to unfavorable conditions such as unemployment and related social issues.

Based on research, suitable natural and human conditions exist in the province for saffron cultivation and development, with areas including Kermanshah, Mahidasht, Islamabad, southern parts of Javanrud, Ravansar, Kangavar, and sections of Sahneh, Gilan-e Gharb, and Sarpol-e Zahab being suitable for saffron cultivation. Therefore, training farmers, investing in saffron processing and packaging, enhancing knowledge, and strengthening the skills of saffron growers are recommended. Achieving the true potential of this valuable product in the province requires promoting it across all domains.