اثرات متابولیک زعفران و عمل حفاظتی در برابر بیماری کبد چرب غیرالکلی در موش‌های صحرایی دیابتی

بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) نتیجه تجمع رسوبات بافت چربی در کبد است و با دیابت نوع ۲ مرتبط است. زعفران (Crocus sativus) به دلیل اثرات آنتی‌اکسیدانی و پتانسیل هیپوگلیسمی (کاهش قند خون) شناخته شده است. ما نقش زعفران را بر NAFLD در موش‌های دیابتی بررسی کردیم. سی و موش صحرایی نر بالغ به سه گروه اختصاص داده شدند: گروه کنترل (n=10) که رژیم غذایی نرمال دریافت کردند؛ گروه استرپتوزوتوسین (STZ) (n=10) که رژیم غذایی معمولی، ۱۰٪ فروکتوز در آب آشامیدنی و STZ (۴۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن) دریافت کردند؛ و گروه STZ-زعفران (n=10) که همان الگوی رژیم غذایی و دارویی گروه STZ را دنبال کردند و علاوه بر آن با زعفران (۱۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز) مکمل‌گیری شدند. پروفایل متابولیک اندازه‌گیری شد و بررسی بافت‌شناسی کبد ارزیابی شد. گروه STZ بالاترین سطح گلوکز را در پایان آزمایش نشان داد (P<0.05)، در حالی که بین گروه کنترل و گروه STZ-زعفران تفاوتی وجود نداشت (به ترتیب ۵۸۴ در مقابل ۲۱۳ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر در مقابل ۲۰۹ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر). گروه STZ درصد بالاتری از استئاتوز (چربی کبد) (۵ تا ۳۳٪) را در مقایسه با دو گروه دیگر نشان داد (P<0.005). زعفران هم اثرات هیپوگلیسمی و هم اثرات محافظت‌کننده کبدی دارد. با این حال، مطالعات بیشتری برای روشن شدن مکانیسم‌های دقیق نحوه عملکرد زعفران مورد نیاز است.

Non‑alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is the result of the accumulation of adipose tissue deposits in the liver and it is associated with type 2 diabetes. Crocus sativus (saffron) is known for its antioxidant and its potential hypoglycemic effects. We investigated the role of saffron on NAFLD in diabetic rats. Thirty adult male rats were allocated into three groups; control (n=10), which received normal diet; streptozotocin (STZ) group (n=10), which received normal chow diet, 10% fructose in their drinking water and STZ (40 mg/kg body weight; STZ‑saffron group (n=10), which followed the same dietary and pharmacological pattern as STZ group and were additionally supplemented with saffron (100 mg/kg/day). Metabolic profile was measured and histopathological examination of the liver was evaluated. STZ group exhibited the highest glucose levels at the end of the experiment (P<0.05), while there was no difference between control and STZ‑saffron group (584 vs. 213 mg/dl vs. 209 mg/dl, respectively). STZ group revealed higher percentage of steatosis (5‑33%) when compared to the other two groups (P<0.005). Saffron exhibits both hypoglycemic and hepatoprotective actions. Yet, further studies enlightening the exact mechanisms of saffron’s mode of actions are required.