“یک نمونه ۲۰۰۰ ساله حاوی باکتری Bartonella quintana درون گویچه‌های سرخ “

تحقیقات فوتوگرامتری و میکروسکوپی پله‌ای بر روی نمونه‌های پالپ دندانی جمع‌آوری‌شده از افراد دو هزار ساله دفن‌شده در یک گورستان رومی در بسانسون، فرانسه، مورفولوژی بافتی و سلولی حفظ‌شده بی‌سابقه‌ای را آشکار ساخت. فوتوگرامتری تصاویر سه‌بعدی از کوچک‌ترین بقایای انسانی باستان‌شناسی که تاکنون بازیابی شده‌اند، ارائه کرد.

بررسی‌های میکروسکوپی نوری پس از رنگ‌آمیزی استاندارد هماتوکسیلین-فلوکسین-سافرون و ایمونوهیستوشیمی ضد گلیکوفورین A سلول‌های پالپ دندان را نشان داد؛ علاوه بر این، گلبول‌های قرمز با میکروسکوپی الکترونی مشاهده شدند که نشان می‌داد پالپ دندان باستانی یک قطره خون را به دام انداخته است.

فلورسانس در محل هیبریداسیون که بر روی سلول‌های قرمز خون اعمال شد، پاتوژن منتقل شده توسط شپش، بارتونلا کوئینتانا، را آشکار کرد که یافته‌ای با آزمایش‌های واکنش زنجیره‌ای پلیمراز تأیید شد. از طریق پالئوهیستولوژی و پالئوسیتولوژی، نشان می‌دهیم که پالپ دندان باستانی سلول‌های خونی را در زمان مرگ فرد سالم نگه داشته بود و این فرصت بی‌سابقه‌ای را فراهم می‌کند تا آزمایش‌های مستقیم و غیرمستقیم برای تشخیص پاتوژن‌ها در افراد باستانی مدفون انجام شود.

Photogrammetry and cascading microscopy investigations of dental pulp specimens collected from 2,000-year-old individuals buried in a Romannecropolis in Besançon, France, revealed unprecedented preserved tissular and cellular morphology. Photogrammetry yielded 3-D images of the smallest archaeological human remains ever recovered.

Optical microscopy examinations after standard haematoxylin-phloxine-safron staining and anti glycophorin A immunohistochemistry exposed dental pulp cells, in addition erythrocytes were visualised by electron microscopy, which indicated theancient dental pulp trapped a blood drop. Fluorescence in situ hybridisation applied on red blood cells revealed the louse-borne pathogen Bartonella quintana, a fnding confrmed by polymerase chain reaction assays.

Through paleohistology and paleocytology, we demonstrate that the ancient dental pulp preserved intact blood cells at the time of the individual’s death, ofering an unprecedented opportunity to engage in direct and indirect tests to diagnose pathogens in ancient buried individuals.