بررسی ارزش تغذیه‌ای و امکان سیلو پذیری ضایعات (گلبرگ و پرچم) زعفران

این مطالعه با هدف تعیین ترکیب شیمیایی، خصوصیات سیلویی، قابلیت هضم و فراسنجه‌های تولید گاز برون‌تنی ضایعات زعفران (شامل گلبرگ و پرچم) قبل و بعد از سیلو شدن انجام شد. تیمارهای آزمایشی (با 4 تکرار) شامل 1) ضایعات زعفران قبل از سیلو شدن، 2) سیلاژ ضایعات زعفران بدون افزودنی، 3) سیلاژ حاوی 88/96 درصد ضایعات زعفران+12/3 درصد سبوس گندم (وزن­تر)، 4) سیلاژ حاوی 75/93 درصد ضایعات زعفران+25/6 درصد سبوس گندم (وزن­تر)، 5) سیلاژ حاوی 5/87 درصد ضایعات زعفران +5/12 درصد سبوس گندم (وزن تر)، 6) سیلاژ حاوی 75 درصد ضایعات زعفران +25 درصد سبوس گندم (وزن­تر)، و 7) سیلاژ حاوی 50 درصد ضایعات زعفران+50 درصد سبوس گندم (وزن تر) بود.

تجزیه‌ی آماری داده‌ها در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمار 2 به‌دلیل کپک‌زدگی و چسبندگی زیاد، از کیفیت ظاهری و بوی مناسبی برخوردار نبود، ولی افزودن سبوس گندم بویژه در سطوح بالاتر (تیمارهای 4، 5 و 6) منجر به افزایش کیفیت سیلاژ ضایعات زعفران شد. ترکیب شیمیایی تیمارهای آزمایشی (ماده خشک 37/54-40/10 درصد وزن تازه، الیاف نامحلول در شوینده‌ی خنثی 35/27-83/12 درصد، الیاف نامحلول در شوینده‌ی اسیدی 45/11-23/7 درصد، پروتئین خام 67/15-88/14 درصد، چربی خام 77/5-43/5 درصد و خاکستر 12/11-89/5 درصد وزن خشک) متفاوت بود. در بین تیمارهای آزمایشی، بیشترین مقدار الیاف نامحلول در شوینده‌ی خنثی و اسیدی (به‌ترتیب 35/27 و 45/11 درصد) در تیمار 7 مشاهده شد.

کمترین مقدار pH و بیشترین غلظت اسید لاکتیک، اسید استیک، حجم گاز تولید شده در زمان‌های 12 و 24 ساعت و ثابت نرخ تولید گاز در تیمار 7 مشاهده شد. قابلیت هضم حقیقی ماده خشک از 30/76 درصد برای تیمار 2 تا 95/79 درصد برای تیمار 1 متغیر بود. در مجموع، ضایعات زعفران پیش از سیلو شدن از ارزش تغذیه‌ای مناسبی برخوردار بود، و سیلو کردن بدون افزودنی موجب کاهش کیفیت آن شد. به هر حال، سیلو کردن این ضایعات مخلوط با سبوس گندم به‌عنوان یک ماده‌ی جاذب رطوبت امکان‌پذیر بود بدون آن‌که تأثیر منفی بر برخی پارامترهای تغذیه‌ای داشته باشد. از لحاظ کیفیت ظاهری، بو، عدم کپک‌زدگی و خصوصیات تخمیری محیط سیلو، بهترین شرایط در تیمار 7 مشاهده شد.

This study aimed to determine the chemical composition, silage characteristics, digestibility, and in vitro gas production parameters of saffron waste (including petals and stamens) before and after ensiling. The experimental treatments (with 4 replicates) included: 1) saffron waste before ensiling, 2) saffron waste silage without additives, 3) silage containing 88.96% saffron waste + 12.3% wheat bran (fresh weight), 4) silage containing 75.93% saffron waste + 25.6% wheat bran (fresh weight), 5) silage containing 87.5% saffron waste + 12.5% wheat bran (fresh weight), 6) silage containing 75% saffron waste + 25% wheat bran (fresh weight), and 7) silage containing 50% saffron waste + 50% wheat bran (fresh weight).

Statistical analysis of the data was conducted using a completely randomized design. Treatment 2, due to mold growth and high stickiness, did not have suitable appearance and smell, but the addition of wheat bran, especially at higher levels (treatments 4, 5, and 6), led to an improvement in the quality of saffron waste silage.The chemical composition of the experimental treatments (dry matter 37.54-40.10% of fresh weight, neutral detergent fiber 12.83-27.35%, acid detergent fiber 7.23-11.45%, crude protein 14.88-15.67%, crude fat 5.43-5.77%, and ash 5.89-11.12% of dry matter) was different. Among the experimental treatments, the highest amounts of neutral and acid detergent fibers (35.27% and 11.45%, respectively) were observed in treatment 7.

The lowest pH and the highest concentrations of lactic acid, acetic acid, gas volume produced at 12 and 24 hours, and gas production rate constant were observed in treatment 7. True dry matter digestibility ranged from 76.30% for treatment 2 to 79.95% for treatment 1. Overall, saffron residues prior to ensiling had suitable nutritional value, and ensiling without additives reduced their quality. However, ensiling these residues mixed with wheat bran as a moisture-absorbing substance was possible without negatively affecting some nutritional parameters. In terms of appearance, odor, lack of mold, and fermentation characteristics in the silage environment, the best conditions were observed in treatment 7.