ترکیبات شیمیایی، کاربردهای درمانی و شرایط نگهداری زعفران

Crocus sativus Linn. که با نام زعفران شناخته می‌شود به طور گسترده در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری رشد کرده به طوری که در صنایع غذایی و دارویی مورد استفاده قرار گرفته است. در کلاله زعفران ترکیبات شیمیایی مختلف از جمله کروستین (Crocetin)، کروسین (Crocin)، سافرانال (Safranal) و پیکروکروسین (Picrocrocin) وجود دارند که ترکیبات فرار و آروماتیک بسیار مهمی به شمار می‌روند. وجود این ترکیبات، این گیاه را بسیار با ارزش و گران‌قیمت کرده و خواص دارویی متفاوتی را به آن می‌بخشند. زعفران از دوران ماقبل تاریخ به عنوان یک داروی سنتی-گیاهی در کشورهای آسیایی مورد استفاده قرار گرفته است. تحقیقات نشان داده است که زعفران دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی، تقویت‌کننده جنسی، آنتی‌ژنوتوکسیک، ضدتکثیر، ضداضطراب، ضدتشنج، ضدافسردگی، ضددرد، کاهش‌دهنده فشار خون، ضدالتهابی و آرام‌بخشی می‌باشد. در این مقاله مروری، جزئیات جامعی از ویژگی‌های برجسته ترکیبات شیمیایی و فیتوشیمیایی، شرایط نگهداری و کاربردهای درمانی زعفران بیان شده است.

Crocus sativus Linn., commonly known as saffron, is widely cultivated in tropical and subtropical regions and is used extensively in the food and pharmaceutical industries. Saffron stigmas contain various chemical compounds, including crocetin, crocin, safranal, and picrocrocin, which are highly important volatile and aromatic compounds. These compounds make saffron extremely valuable and expensive, endowing it with diverse medicinal properties. Since prehistoric times, saffron has been used as a traditional herbal medicine in Asian countries. Research has shown that saffron possesses antioxidant, aphrodisiac, antigenotoxic, antiproliferative, anxiolytic, anticonvulsant, antidepressant, analgesic, antihypertensive, anti-inflammatory, and sedative effects. This review article provides comprehensive details on the prominent chemical and phytochemical properties, storage conditions, and therapeutic applications of saffron.