کلاله‌ها، گلبرگ‌ها و برگ‌های زعفران (Crocus sativus L.) سمیت کلیوی ناشی از جنتامایسین را بهبود می‌بخشند: یک مطالعه بیوشیمیایی و هیستوپاتولوژیک

گران‌ترین ادویه جهان، زعفران (Crocus sativus L.) (C. sativus)، بیش از ۳۰۰۰ سال است که مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیاه کاربردهای مفید مختلفی در طیف وسیعی از زمینه‌ها، از جمله عطرها، رنگ‌ها و داروها دارد، اما مفید بودن آن به عنوان یک ماده طعم‌دهنده و رنگ‌دهنده غذا بیشترین اهمیت را دارد. مقادیر زیادی از فرآورده‌های جانبی حاصل از فرآوری زعفران معمولاً به عنوان پسماندهای زیستی ناخواسته دور ریخته می‌شوند. هدف این مطالعه ارزیابی و مقایسه اثرات محافظت کلیوی عصاره‌های هیدرواتانولی کلاله، گلبرگ و برگ‌های زعفران بر نفروتوکسیسیتی ناشی از جنتامایسین (GM) در موش‌های صحرایی بود. برای این منظور، ما از یک بررسی بیوشیمیایی و بافت‌شناسی برای پیشنهاد ارزش‌گذاری‌های دارویی جدید استفاده کردیم. بر اساس تجزیه و تحلیل‌های بیوشیمیایی و بافت‌شناسی، نتیجه گرفته می‌شود که تمام قسمت‌های مورد مطالعه زعفران اثر محافظت کلیوی نشان داده‌اند. به طور قابل توجهی، گل‌های زعفران بیشترین کاهش قابل توجه وزن نسبی کبد (p < 0.05)، میزان مصرف آب (p < 0.05)، کراتینین پلاسما (p < 0.01)، اوره پلاسما (p < 0.01)، اسید اوریک پلاسما (p < 0.05)، پروتئین ادرار (p < 0.01) و آلبومین (p < 0.001) و مالون دی آلدئید کلیوی (MDA) (p < 0.001) را نشان دادند. علاوه بر این، گل‌های زعفران باعث افزایش قابل توجه وزن بدن (p < 0.05)، کراتینین ادرار (p < 0.01)، کلیرانس کراتینین (p < 0.05) و اوره ادرار (p < 0.05) در مقایسه با گروه درمان نشده با جنتامایسین (GM) شد. این موضوع با مطالعه هیستوپاتولوژیک تأیید می‌شود که نشان می‌دهد درمان با گل‌های زعفران، گل‌های زعفران و برگ‌ها، مورفولوژی کلیه را در سطح سلول‌های گلومرولی و توبولی حفظ کرده است. عصاره‌های مورد مطالعه پتانسیل خوبی برای بهبود نفروتوکسیسیتی ناشی از جنتامایسین نشان می‌دهند. به منظور ایجاد مکمل‌های غذایی قوی یا داروهای گیاهی، تأیید این اثرات از طریق تحقیقات بالینی نیز بسیار جالب خواهد بود.

The most costly spice in the world, Crocus sativus L. (C. sativus), has been used for more than 3,000 years. It has various beneficial applications in a range of fields, including aromas, colorants, and medications, but its usefulness as a food flavoring and coloring ingredient is the highest. Large quantities of by-products from the processing of saffron are typically thrown as unwanted bio-residues. This study’s goal was to assess and compare the nephroprotective effects of hydroethanolic extracts of C. sativus stigmas, tepals, and leaves on gentamicin (GM)-induced nephrotoxicity in rats. For that, we used a biochemical and histological investigation to propose new pharmaceutical valorizations. Based on the biochemical and histological analyses, it is concluded that all the studied parts of C sativus showed a renoprotective effect. Markedly, tepals revealed the most significant reduction of relative liver weight (p < 0.05), water intake (p < 0.05), plasma creatinine (p < 0.01), plasma urea (p < 0.01), plasma uric acid (p < 0.05), urinary protein (p < 0.01) and albumin (p < 0.001), and renal malondialdehyde (MDA) (p < 0.001). In addition, C. sativus tepals caused a significant increase in body weight (p < 0.05), urinary creatinine (p < 0.01), creatinine clearance (p < 0.05), and urinary urea (p < 0.05) compared with the gentamicin untreated (GM) group. This is confirmed by the histopathological study which shows that treatment with stigmas, tepals, and leaves preserved kidney morphology at the glomerular and tubular cell level. The studied extracts exhibit good recovery potential for nephrotoxicity induced by gentamicin. In order to create potent dietary supplements or phytomedicines, it would also be very interesting to confirm these actions through clinical research.