بررسی اثر Crocus sativus L. (زعفران) و Rosmarinus officinalis L. (رزماری) در کارسینوم هپاتوسلولار: مروری روایی بر شواهد فعلی و چشم‌اندازها

کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) یک نگرانی بهداشتی قابل توجه در سراسر جهان است که نیازمند رویکردهای درمانی جدید می‌باشد. درمان گیاهی، با ریشه‌های تاریخی غنی و خواص فارماکولوژیک متنوع، علاقه را در مورد مشارکت احتمالی آن در درمان HCC برانگیخته است. Crocus sativus L. (زعفران) و Rosmarinus officinalis L. (رزماری) دو گیاه پرکاربرد در طب سنتی ایرانی برای خواص محافظت کننده کبد هستند. در نتیجه، این مقاله مروری قصد دارد چشم‌انداز فعلی درمان‌ها با استفاده از زعفران و رزماری و همچنین اجزای اصلی آن‌ها را در مدیریت HCC بررسی کند. یک جستجوی دقیق در Google Scholar، PubMed و Web of Science برای مطالعات in vivo و in vitro در مورد اثرات این دو گیاه بر HCC انجام شد. هیچ محدودیت زمانی اعمال نشد و جستجو تا دسامبر 2024 گسترش یافت.

زعفران و رزماری فعالیت‌های ضد سرطانی امیدوارکننده‌ای را در برابر HCC از طریق چندین مکانیسم نشان داده‌اند، به عنوان مثال، افزایش آپوپتوز، فعال‌سازی کیناز پروتئین فعال‌شده با آدنوزین مونوفسفات (AMPK)، کاهش تشکیل کلونی، فعال‌سازی فاکتور هسته‌ای کاپا B (NF-κB) و فعال‌سازی ترانسدیوسر سیگنال و فعال‌کننده رونویسی 3 (STAT3)، کاهش فعالیت کینازهای Janus (JAK)1, JAK2, مسیر سیگنالینگ پروتئین کیناز B (Akt)/هدف پستانداران راپامایسین (mTOR)، و همچنین کاهش مقادیر فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) در زمینه‌های پیش‌بالینی. در حالی که تحقیقات در مورد زعفران، رزماری و اجزای اصلی آن‌ها در کنترل HCC امیدوارکننده است، توجه به این نکته حیاتی است که این باور که درمان گیاهی همیشه بی‌خطر است می‌تواند گمراه‌کننده باشد. احتیاط در ارزیابی این رویکردها توصیه می‌شود، زیرا اثرات و تعاملات آن‌ها با درمان‌های استاندارد ممکن است متفاوت باشد. مطالعات بالینی دقیق‌تری برای ارزیابی کامل پروفایل ایمنی و کارایی این داروهای گیاهی در HCC مورد نیاز است.

Hepatocellular carcinoma (HCC) is a considerable worldwide health concern that requires novel therapeutic approaches. Herbal therapy, with its rich historical origins and diverse pharmacological properties, provoked interest in its possible involvement in HCC treatment. Crocus sativus L. (saffron) and Rosmarinus officinalis L. (rosemary) are two frequently employed herbs in traditional Persian medicine for hepatoprotective properties. As a result, this review article aims to investigate the present landscape of therapies using saffron and rosemary, as well as their main components in the management of HCC. A thorough search was undertaken on Google Scholar, PubMed, and Web of Science for in vivo and in vitro studies on the effects of these two herbs on HCC. No time limitations were imposed, with the search extending until December 2024.

Saffron and rosemary have shown promising anticancer activities against HCC through several mechanisms for instance, increasing apoptosis, adenosine monophosphate-activated protein kinase (AMPK) activation, decreasing colony formation, nuclear factor kappa B (NF-κB) and signal transducer and activator of transcription 3 (STAT3) activation, reducing the activity of Janus kinases (JAK)1, JAK2, protein kinase B (Akt)/mammalian target of rapamycin (mTOR) signaling pathway, as well as lowering vascular endothelial growth factor (VEGF) amounts in preclinical fields. While research into saffron, rosemary, and their main components in controlling HCC shows promise, it is critical to note that the belief that herbal therapy is always safe can be misleading. Caution is recommended while evaluating these approaches, as their effects and interactions with standard treatments may differ. More thorough clinical studies are needed to evaluate the safety and efficacy profiles of these herbal medicines in HCC thoroughly.