عصاره زعفران با فعال‌سازی مسیر پیام‌رسانی PI3K-Akt-Nrf2، هیپوگنادیسم دیررس ناشی از D-gal را کاهش می‌دهد

ارتباط قوم‌داروشناسی: هیپوگنادیسم دیررس (LOH) یک بیماری شایع مرتبط با سن در مردان است که با کاهش تستوسترون سرم و طیفی از علائم و نشانه‌های مرتبط مشخص می‌شود و در پزشکی سنتی به عنوان ناتوانی جنسی طبقه‌بندی می‌شود. زعفران که کلاله خشک شده گل زعفران (Crocus sativus L.) است، در پزشکی سنتی به عنوان یک محرک جنسی استفاده می‌شود.

هدف مطالعه: این مطالعه با هدف بررسی اثرات عصاره زعفران (SE) بر LOH با استفاده از یک مدل موش پیر و سلول‌های لیدیگ انجام شد.

روش‌ها: مکانیسم‌ها و اهداف درمانی بالقوه SE برای درمان LOH ابتدا با استفاده از فارماکولوژی شبکه شناسایی شد. یک مدل پیری در موش‌ها با تجویز D-گالاکتوز القا شد و سپس با غلظت‌های مختلف SE تحت درمان قرار گرفتند. ارزیابی‌های بعدی سطوح تستوسترون سرم، کیفیت مایع منی، پیری بیضه، استرس اکسیداتیو و نشانگرهای آپوپتوز برای ارزیابی تأثیر SE و روشن کردن مکانیسم‌های آن انجام شد. علاوه بر این، آزمایش‌های in vitro اثر SE بر زنده‌مانی سلول لیدیگ، استرس اکسیداتیو و آپوپتوز را ارزیابی کردند.

نتایج: نتایج نشان داد که SE می‌تواند مسیر پیام‌رسانی PI3K-Akt-Nrf2 را تعدیل کند، مقاومت سلول لیدیگ در برابر استرس اکسیداتیو را افزایش دهد و آپوپتوز سلول لیدیگ را کاهش دهد، در نتیجه عملکرد سلول لیدیگ را بهبود بخشیده و کاهش تستوسترون سرم مرتبط با پیری را کاهش می‌دهد.

نتیجه‌گیری: زعفران یک استراتژی امیدوارکننده برای درمان LOH است و یک رویکرد مؤثر برای کاهش کاهش تستوسترون سرم در مردان مسن ارائه می‌دهد.

Ethnopharmacological relevance: Late-onset hypogonadism (LOH) is a common age-related condition in men, characterized by a decline in serum testosterone and a range of associated signs and symptoms, and is classified as impotence in traditional medicine. Saffron is the dried stigma of Crocus sativae L., which is used in traditional medicine as an aphrodisiac.

Aim of the study: This study aimed to investigate the effects of saffron extract (SE) on LOH using an aging mouse model and Leydig cells.

Methods: The potential mechanisms and therapeutic targets of SE for the treatment of LOH were first identified using network pharmacology. An aging model was induced in mice by administration of D-galactose, followed by treatment with varying concentrations of SE. Subsequent assessments of serum testosterone levels, semen quality, testicular aging, oxidative stress, and apoptotic markers were performed to assess the impact of SE and to elucidate its mechanisms. In addition, in vitro experiments assessed the effect of SE on Leydig cell viability, oxidative stress, and apoptosis.

Results: The results showed that SE could modulate the PI3K-Akt-Nrf2 signaling pathway, enhancing Leydig cell resistance to oxidative stress and reducing Leydig cell apoptosis, thereby improving Leydig cell function and alleviating the decrease in serum testosterone associated with aging.

Conclusion: Saffron is a promising strategy for the treatment of LOH and provides an effective approach to alleviate serum testosterone decline in older men.