کروکوس ساتیووس و کالای ارزشمند زعفران: ایران

زعفران در زمان‌های قدیم توسط آشوری‌ها، سومری‌ها، ایرانی‌ها، یونانی‌ها و مصری‌ها استفاده و ارزیابی می‌شد. زعفران از طریق جاده‌های ابریشم از مغولستان و چین و به سمت غرب به اروپا معامله می‌شد. با توجه به روش‌های کار-intensive در کشت، جداسازی کلاله‌ها و استخراج اسانس رنگ طلایی، تعجبی ندارد که زعفران همیشه یک کالای لوکس گران‌قیمت و باارزش بوده است که تجارت را در طول جاده ابریشم در طی هزاره‌ها تقویت کرده است. به دلیل هزینه‌های بالای تولید، عرضه‌های کمی از زعفران در غرب، نزدیک به نقطه استفاده خود، کشت شده است. کشت زعفران در انگلستان در سال 1530 به‌ویژه در بخش خشک‌تر شرقی کشور معرفی شد. کروcin ماده اصلی فعال است که به طور قابل‌توجهی به رنگ قرمز-زرد و طعم خاص کمک می‌کند.

Saffron was used and prized by Assyrians, Sumerians, Persians, Greeks and Egyptians in ancient times. Saffron was traded via the Silk Roads through Mongolia and China and westwards into Europe. Given the labor-intensive methods involved in cultivation, separation of the stigmas, and extraction of the golden-colored essence, it comes as no surprise to learn that saffron has always been a highly prized and expensive luxury, which fostered trade along the Silk Road over millennia. Due to high production costs, modest supplies of saffron have been cultivated in the West nearer to its point of use. The cultivation of saffron was introduced into England in 1530 mainly in the drier eastern part of the country. Crocin is the principal active ingredient contributing significantly to the reddish-yellow color and distinctive flavor