گیاهان دارویی بومی ایران با اثرات نامطلوب بر بارداری و جنین: یک مرور

هدف: استفاده از گیاهان دارویی در دوران بارداری به دلیل باورهای سنتی و در دسترس بودن و مقرون به صرفه بودن آنها افزایش یافته است. با این حال، برخی از گیاهان ممکن است خطرات جدی از جمله اثرات سمی بر سلامت مادر و رشد جنین داشته باشند. هدف این بررسی شناسایی گیاهان دارویی با اثرات نامطلوب بالقوه بر زنان باردار و نوزادان متولد نشده آنها است.
روش‌شناسی: جستجوی جامعK ادبیات در چندین پایگاه داده علمی از جمله Google Scholar، SID، ISC، PubMed، Chemical Abstracts و MagIran انجام شد. کلمات کلیدی مانند “گیاهان دارویی”، “بارداری”، “تراتوژنیسیته جنینی” و “عوارض جانبی” به دو زبان فارسی و انگلیسی برای یافتن مطالعات مرتبط استفاده شد.
نتایج: چندین گیاه دارویی با اثرات سمی یا تراتوژنیک قابل توجه شناسایی شدند، از جمله آلوئه ورا، پونه، فلفل کاین، گل برف، سنا، سداب، شیرین بیان، زعفران، زنجبیل (Zingiber officinale)، بابونه (Matricaria chamomilla)، نعناع فلفلی (Mentha piperita)، مرزنجوش (Origanum vulgare)، هفت‌بند (Polygonum multiflorum)، گل گاوزبان (Borago officinalis)، کرچک (Ricinus communis)، رازیانه (Foeniculum vulgare)، شوید (Anethum graveolens)، پنج‌انگشت (Vitex agnus-castus)، ریحان (Ocimum basilicum)، ریوند چینی (Rheum palmatum) و Prunus serotina. این گیاهان با ناهنجاری‌های مادرزادی و عوارض در دوران بارداری مرتبط بوده‌اند.
نتیجه‌گیری: با توجه به این خطرات، استفاده دقیق و آگاهانه از گیاهان دارویی در دوران بارداری ضروری است. متخصصان مراقبت‌های بهداشتی باید مادران باردار را در مورد خطرات احتمالی آموزش دهند و راهنمایی‌هایی را برای به حداقل رساندن پیامدهای نامطلوب برای مادر و جنین ارائه دهند.

Globally, about 264 million individuals across all age groups are impacted by depression, a prevalent central nervous system (CNS) condition. Chronic and enduring depression might result in significant health consequences. Numerous pharmaceutical antidepressants exist for the management of mild to severe depression, largely functioning by modifying neurotransmitter levels in the brain. Nevertheless, these drugs frequently induce a variety of side effects, such as insomnia, constipation, exhaustion, drowsiness, and anxiety. Saffron (Crocus sativus L.) is widely acknowledged as a natural antidepressant with little adverse effects. This study investigated the potential antidepressant mechanisms of saffron’s principal bioactive compounds safranal, crocin, and picrocrocin via molecular docking against critical target proteins associated with depression, namely the dopamine transporter (DAT), serotonin transporter (SERT), and monoamine oxidase B (MAO-B). Molecular docking was conducted with AutoDock 4.2 to assess the binding affinity and interaction energy of these drugs with the target proteins. Furthermore, Discovery Studio facilitated the viewing and study of both interacting and non-interacting residues at the docking sites, juxtaposing these interactions with those of established inhibitors in crystal structures. The permeability of the blood-brain barrier (BBB), pharmacokinetic characteristics, and toxicity profiles of saffron components were evaluated using SWISS ADME, DataWarrior, and Osiris Molecular Property Explorer. Among the evaluated elements, safranal had the greatest potential as a competitive inhibitor of the dopamine transporter, according to its notable blood-brain barrier permeability, robust binding affinity, and analogous interaction residues in comparison to nortriptyline, a recognized inhibitor. Our findings indicate that safranal may be a viable natural alternative to traditional antidepressants, with minimized adverse effects.