فرآورده‌های طبیعی و پاسخ‌های سلول‌های ایمنی در استئوآرتریت: مکانیسم‌ها، بلوغ شواهد و شکاف‌های ترجمانی

استئوآرتریت (OA) به طور فزاینده‌ای به عنوان یک اختلال کل مفصل مرتبط با سیستم ایمنی شناخته می‌شود که با التهاب مزمن درجه پایین مشخص می‌شود و به دژنراسیون مفاصل، زوال ساختاری و درد مداوم کمک می‌کند. سلول‌های ایمنی ذاتی و اکتسابی، از جمله ماکروفاژها، سلول‌های T، نوتروفیل‌ها و ماست سل‌ها، با آزاد کردن سیتوکین‌های پیش‌التهابی، گونه‌های فعال اکسیژن و آنزیم‌های تجزیه‌کننده ماتریکس و همچنین با تعامل با کندروسیت‌ها، فیبروبلاست‌های سینوویال و سلول‌های استخوانی زیر غضروفی در پاتوژنز استئوآرتریت شرکت می‌کنند. محصولات طبیعی، به دلیل خواص دارویی چند هدفی خود، به عنوان تعدیل‌کننده‌های بالقوه این ریزمحیط ایمنی پیچیده ظاهر شده‌اند. این بررسی، شواهد موجود در مورد مداخلات محصولات طبیعی که پاسخ‌های سلول‌های ایمنی مرتبط با استئوآرتریت را تعدیل می‌کنند، با تأکید ویژه بر شواهد مکانیکی، بلوغ شواهد و پتانسیل ترجمه، به طور انتقادی ارزیابی می‌کند. همچنین شواهد موجود در بین جمعیت‌های سلول‌های ایمنی را برای شناسایی مکانیسم‌های مشترک، تفاوت‌های خاص جمعیت و شکاف‌های کلیدی ترجمه مقایسه می‌کند. پاسخ‌های مرتبط با ماکروفاژ و سلول‌های T، پیشرفته‌ترین پایگاه شواهد را دارند و شواهد نسبتاً ثابتی از تعدیل فنوتیپ‌های ماکروفاژ شبه M1/شبیه M2 و تعادل سلول‌های T کمکی 17 (Th17)/T تنظیمی (Treg) پشتیبانی می‌کنند. پاسخ‌های مرتبط با نوتروفیل و ماست‌سل، حوزه‌های نوظهور یا کمکی شواهد را نشان می‌دهند، زیرا این جمعیت‌های سلول‌های ایمنی ممکن است التهاب و درد را از طریق تولید گونه‌های فعال اکسیژن، تشکیل تله خارج سلولی نوتروفیل، دگرانولاسیون و آزادسازی واسطه‌های التهابی تقویت کنند. شواهد مربوط به سلول‌های B، سلول‌های دندریتیک (DCs) و سلول‌های کشنده طبیعی (NK) همچنان محدود است. بنابراین، این جمعیت‌های سلول‌های ایمنی در حال حاضر باید به عنوان مسیرهای تحقیقاتی بالقوه به جای اهداف درمانی تثبیت‌شده در نظر گرفته شوند. اکثر داده‌های موجود از مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی به دست می‌آیند، در حالی که شواهد بالینی تا حد زیادی به تغییرات نشانگر ایمنی محیطی و بهبود علائم کوتاه‌مدت محدود شده است. مطالعات آینده باید پروفایل ایمنی مفاصل موضعی، اعتبارسنجی عملکردی و طرح‌های بالینی طبقه‌بندی‌شده را برای روشن شدن پتانسیل انتقالی محصولات طبیعی در تعدیل ایمنی آرتروز ادغام کنند.

Osteoarthritis (OA) is increasingly recognized as an immune-associated whole-joint disorder characterized by chronic low-grade inflammation, which contributes to joint degeneration, structural deterioration, and persistent pain. Innate and adaptive immune cells, including macrophages, T cells, neutrophils, and mast cells, participate in OA pathogenesis by releasing pro-inflammatory cytokines, reactive oxygen species, and matrix-degrading enzymes, as well as by interacting with chondrocytes, synovial fibroblasts, and subchondral bone cells. Natural products, because of their multi-target pharmacological properties, have emerged as potential modulators of this complex immune microenvironment. This review critically appraises current evidence on natural-product interventions modulating OA-associated immune-cell responses, with particular emphasis on mechanistic evidence, evidence maturity, and translational potential. It further compares evidence across immune-cell populations to identify shared mechanisms, population-specific differences, and key translational gaps. Macrophage- and T-cell-associated responses have the most developed evidence base, with relatively consistent evidence supporting modulation of M1-like/M2-like macrophage phenotypes and the T helper 17 (Th17)/regulatory T (Treg) cell balance. Neutrophil- and mast-cell-associated responses represent emerging or auxiliary areas of evidence, as these immune-cell populations may amplify inflammation and pain through reactive oxygen species production, neutrophil extracellular trap formation, degranulation, and inflammatory mediator release. Evidence for B cells, dendritic cells (DCs), and natural killer (NK) cells remains limited; therefore, these immune-cell populations should currently be regarded as potential research directions rather than established therapeutic targets. Most available data derive from in vitro and animal studies, whereas clinical evidence is largely restricted to peripheral immune-marker changes and short-term symptom improvement. Future studies should integrate local joint immune profiling, functional validation, and stratified clinical designs to clarify the translational potential of natural products in OA immunomodulation.