تحلیل تنوع ژنتیکی زعفران مراکشی (Crocus sativus L.) از خاستگاه‌های مختلف بر اساس نشانگرهای اینترمیکروساتلایت

زعفران (Crocus sativus L.) یک گیاه علفی سه‌پلوئیدی پاییزی است؛ که منبع ادویه زعفران محسوب می‌شود و به عنوان گران‌ترین ادویه جهان شناخته شده است. در این مطالعه، تنوع ژنتیکی میان ۱۴ نمونه زعفران جمع‌آوری شده از مناطق جغرافیایی متفاوت در مراکش، یونان و فرانسه با استفاده از سیستم مارکرهای تکرارهای ساده میانی (ISSRs) ارزیابی شد. ده پرایمر ISSR مورد استفاده قرار گرفت و در مجموع ۱۴۳ قطعه شناسایی شد که ۴۴.۰۵٪ از آنها چندریختی داشتند، با میانگین ۶.۳ قطعه چندریختی برای هر پرایمر و میانگین محتوای اطلاعات چندریختی (PIC) برابر با ۰.۲۳۶. مارکرهای ISSR به عنوان ابزاری قوی برای ارزیابی تنوع ژنتیکی میان نمونه‌های زعفران اثبات شدند.تحلیل خوشه‌ای با استفاده از روش گروه‌های جفتی بدون وزن با میانگین حسابی (UPGMA)، مبتنی بر ضریب شباهت جکارد و پشتیبانی شده توسط تحلیل مختصات اصلی (PCoA)، نمونه‌های مورد مطالعه را به سه گروه اصلی تقسیم کرد و نشان داد که فاصله ژنتیکی مستقل از فاصله جغرافیایی است. در این مقاله، برای اولین بار سطح تنوع ژنتیکی زعفران مراکشی گزارش شده است؛ این اطلاعات امکان توسعه بدون ابهام یک رویکرد مناسب برای حفظ ژرم‌پلاسم C. sativus و کاهش فرسایش ژنتیکی آن را فراهم می‌کند.

“Saffron (Crocus sativus L.) is an autumnal herbaceous triploid plant; it is the source of saffron spice, recognized as the most expensive spice in the world. In this study, genetic diversity among 14 saffron accessions collected from different ancestral geographic areas in Morocco, Greece and France were assessed using inter-simple sequence repeats (ISSRs) markers system. Ten ISSR primers were amplified into a total of 143 fragments, of which 44.05 % are polymorphic with an average of 6.3 polymorphic fragments per each primer and average of polymorphic information content (PIC) of 0.236. ISSR markers proved to be a powerful tool for assessment of genetic diversity among saffron accessions. Cluster analysis using unweighted pair group method with arithmetic mean (UPGMA), based on Jaccard’s similarity coefficient and supported by the principal coordinate analysis (PCoA), divided the studied accessions into three major groups, and showed that genetic distance is independent of geographical distance. In this paper, we report for the first time the level of genetic diversity among Moroccan saffron; this information allows an unequivocal development of a suitable approach for the conservation of C. sativus germplasm and reduce its genetic erosion.”