“بررسی‌های فیتوشیمیایی و ضد نوروپاتی زعفران از طریق کاهش التهاب، استرس اکسیداتیو و باززایی سلول‌های بتای پانکراس “

هدف :هدف این مطالعه بررسی ترکیبات شیمیایی گیاه و پتانسیل‌های ضد نوروپاتیک بلندمدت گیاه زعفران (Crocus sativus) کشت شده در باغ گیاه‌شناسی دانشگاه و شناسایی فعال‌ترین ترکیبات آن و مکانیزم‌های اثرگذاری آن‌ها است.روش‌هابرای این منظور از تحلیل شیمیایی گیاهی و روش‌های جداسازی هدایت شده بیولوژیکی شامل RP-HPLC و طیف‌سنجی NMR هیدروژن (^1H) و کربن (^13C) بهره‌برداری شده و مدل‌های زیستی دیابت، التهاب و نوروپاتی دیابتی به کار گرفته شدند.

زعفران کشت شده (S-RCED) و پرچم‌های زعفران اسپانیایی (S-SP) به‌تنهایی یا در ترکیب با Camellia sinus (CS) مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج تحلیل‌های RP-HPLC نشان داد که پیکروکروسین، کروسین I، کروسین II، کروسین I’، کروسین II’ و زعفرانال (SAF) در هر دو عصاره S-SP و S-RCED با غلظت‌های بالاتر وجود دارند. نشان داده شده بود که SAF فعال‌ترین ترکیب زیستی در زعفران (Crocus sativus) است. هر دو عصاره S-SP و S-RCED فعالیت‌های ضد دیابتی قابل توجهی (P < 0.05) در مدل‌های حاد (6 ساعت)، نیمه مزمن (8 روز) و مزمن (8 هفته) از خود نشان دادند.

نشان داده شد که S-RCED نسبت به S-SP و SAF پتانسیل هیپوگلیسمی بیشتری دارد. S-SP، S-RCED و SAF فعالیت‌های ضد التهابی و ضد درد قابل توجهی علیه مدل‌های التهابی ناشی از کاراژنان، هایپرآلژزی و نوروپاتی دیابتی لمسی ایجاد کردند. S-SP، S-RCED و SAF سطح سرمی کاتالاز و گلوتاتیون کاهش یافته و انسولین سرم را افزایش دادند، پراکسیداسیون لیپید و سطح HbA1c را بهبود بخشیدند و از نظر بافت‌شناسی سلول‌های بتای پانکراس را بازسازی کردند. ترکیب آن‌ها با CS اثرات قوی‌تری نسبت به تک جز نشان داد.

نتیجه‌گیریکاهش استرس اکسیداتیو، تحریک ترشح انسولین و پتانسیل بازسازی سلول‌های بتای پانکراس ممکن است مسئول مکانیزم‌های فعالیت‌های ضد دیابتی، ضد التهاب و ضد نوروپاتی دیابتی باشند. بنابراین، زعفران کشت‌شده ممکن است از نظر بالینی برای محافظت در برابر بسیاری از اختلالات جدی مفید باشد.

“Objective
The aim of this study is to investigate the phytochemical and the long-term anti-neuropathic potentials of Crocus sativus cultivated in the University botanical garden, and explore its most bioactive compounds and their underlying mechanisms of action.
Methods
Phytochemical analysis and bio-guided isolation-procedures including RP-HPLC and 1H and 13C NMR utilizing biological models of diabetes, inflammation, and diabetic-neuropathy were used. Cultivated saffron (S-RCED) and Spanish-saffron stigma (S-SP) alone or in combination with Camellia sinus (CS) were investigated.
Results
The RP-HPLC analyses showed the presence of picrocrocin, crocin I, crocin II, crocin I’, crocin II’, and safranal (SAF) in both S-SP and S-RCED extracts with higher-concentrations. It had been shown that SAF was the most bioactive-compound in Crocus sativus. Both S-SP and S-RCED possessed significant (P < 0.05) anti-diabetic activities in acute (6 h), subchronic (8 d) and chronic (8 weeks) models. S-RCED had been proven with more hypoglycemic potentials when compared to S-SP and SAF. S-SP, S-RCED, and SAF produced significant anti-inflammatory and anti-nociceptive activities against carrageenan-induced inflammatory, hyperalgesic and tactile diabetic-neuropathy models, respectively. S-SP, S-RCED, and SAF elevated serum catalase, reduced glutathione, and insulin serum levels, ameliorated lipid peroxidation and HbA1c levels, and histopathologically regenerated the pancreatic beta-cells. Combinations with CS showed more significant efficacy than the single component.
Conclusion
The oxidative stress reduction, insulin secretagogue, and pancreatic beta-cells regeneration potentials might be responsible for the mechanism underlying the anti-diabetic, anti-inflammatory and anti-diabetic neuropathy activities. Thus, the cultivated Crocus sativus might be clinically useful for protecting against many serious-disorders.”