زعفران، یک داروی طبیعی با خواص ضد افسردگی و ضد اضطراب بالقوه، به عنوان یک گزینه درمانی بالقوه مورد توجه قرار گرفته است. هدف: این مرور سیستماتیک و متاآنالیز با هدف ارزیابی اثربخشی مقایسه ای زعفران در مقابل مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) در درمان افسردگی و اضطراب انجام شد.
این متاآنالیز به منظور بررسی تاثیر مکمل زعفران بر نتایج گلیسمی در بیماران دیابتی انجام شد. روشها: هشت پایگاه داده الکترونیکی بهطور سیستماتیک از ابتدا تا 31 مارس 2023 جستجو شدند. RCT بیماران دیابتی دریافتکننده زعفران در مقایسه با دارونما که پیامدهای کنترل قند خون را گزارش میکردند، شناسایی شدند.
متابولیت های ثانویه گیاهی دارای ارزش اقتصادی بالایی هستند و سنتز شیمیایی این متابولیت ها معمولاً پیچیده و پرهزینه است. با توجه به این موضوع، تولید متابولیت ها از طریق روش های مختلف بیوتکنولوژیکی، از جمله کشت سلول و بافت گیاهی، می تواند جایگزین مفیدی باشد.
ارتباط فارماکولوژیک نژادی: Crocus sativus L. (زعفران، Iridaceae) به طور سنتی برای هزاران سال به عنوان داروی گیاهی برای بسیاری از بیماری ها، از جمله دیابت نوع 2 (T2DM)، به ویژه در سریلانکا استفاده شده است.
زعفران (Crocus sativus L.) یک محصول از اهمیت دارویی و اقتصادی قابل توجهی است که دارای شکل پذیری فنوتیپی است که منجر به رشد رویشی متغیر می شود. این مطالعه چند عاملی سه ساله به ارزیابی پتانسیل رویشی اکوتیپهای مختلف زعفران در محیطهای متضاد پرداخت
دانه روغنی گلرنگ گیاهی بومی مصر و هند با آب و هوای خشک است. گرم شدن کره زمین در جهان نیازمند رویکردی جایگزین برای دانه های روغنی شناخته شده (آفتابگردان، کلزا) است.
هدف از این پژوهش بررسی استفاده از ماده جاذب رطوبت سلیکاژل بر خشک کردن زعفران و تاثیر ویژگیهای هوای ورودی به خشک کن بر شاخصهای کیفی (رنگ، عطر و طعم) زعفران بود.
بر اساس گزارش های سازمان جهانی بهداشت (WHO)، بهداشت دهان و دندان نقشی ضروری در حفظ سلامت عمومی انسان دارد. اما مشکلات دهان و دندان به خصوص پریودنتیت به عنوان بازیکنان بد این موضوع شناخته می شود.
بیشتر تحقیقات در مورد زعفران بر روی ترکیب و اثرات مفید آن متمرکز شده است، در حالی که دیدگاه آشپزی برای افزایش پتانسیل غذایی آن ناشناخته باقی مانده است.
دیابت یکی از شایع ترین بیماری ها در جوامع مدرن است. شیوع دیابت نوع 2 (T2DM) در حال افزایش است و پیش بینی می شود تا سال 2030 به 440 میلیون نفر برسد. اگرچه گام های موثری در درمان دیابت با استفاده از داروهای رایج شیمیایی برداشته شده است، اما این داروها اغلب با عوارض جانبی متعددی همراه هستند و جستجو برای داروهای جدید با منشاء طبیعی، به ویژه داروهایی که از طب سنتی و مکمل گرفته شده اند را ضروری می کند.
