مصرف خوراکی کروسین موجب تسریع ترمیم اپیتلیوم قرنیه و کاهش کدورت و رگ‌زایی (نئوواسکولاریزاسیون) در مدل موش صحرایی با آسیب قرنیه ناشی از مواد قلیایی می‌شود.

هدف
ارزیابی اثرات مصرف خوراکی کروسین بر ترمیم اپیتلیوم قرنیه، ادم، کدورت و رگ‌زایی (نئوواسکولاریزاسیون) قرنیه در مدل موش صحرایی (رات) با آسیب قرنیه ناشی از مواد قلیایی.
روش‌ها
این مطالعه تجربی کنترل‌شده شامل ۲۸ سر موش صحرایی ماده از نژاد ویستار آلبینو بود که دچار سوختگی استاندارد و یک‌طرفه قرنیه ناشی از مواد قلیایی شده بودند. موش‌ها به‌طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: گروه کنترل (دریافت‌کننده حلال/ویکول)، و گروه‌های دریافت‌کننده کروسین با دوزهای ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ میلی‌گرم/کیلوگرم در روز (هر گروه شامل هفت موش). آسیب قلیایی با استفاده از محلول هیدروکسید سدیم ۱ نرمال (1N) ایجاد شد. درمان‌ها به مدت ۴۲ روز و روزانه یک‌بار از طریق گاواژ (خوراندن) انجام گرفت. وسعت نقص اپیتلیال، کدورت قرنیه و ناحیه رگ‌زایی قرنیه به‌صورت کمی اندازه‌گیری شد. ادم و ماتی (haze) قرنیه نیز با استفاده از سیستم درجه‌بندی بالینی نیمه‌کمی ارزیابی گردید. برای تحلیل داده‌ها، بسته به مورد، از آزمون‌های اندازه‌گیری‌های مکرر (repeated-measures) و آزمون‌های ناپارامتریک استفاده شد.
نتایج
وسعت اولیه نقص اپیتلیال در گروه‌ها قابل‌مقایسه بود. در روزهای ۳ و ۷، موش‌های تحت درمان با کروسین نسبت به گروه کنترل (دریافت‌کننده حلال)، نقص‌های اپیتلیال کوچک‌تری داشتند که نشان‌دهنده ترمیم سریع‌تر اولیه اپیتلیوم بود. وسعت ناحیه کدورت قرنیه در تمامی گروه‌های دریافت‌کننده کروسین، از روز ۳ تا ۴۲ به‌طور معنی‌داری کمتر از گروه کنترل بود. وسعت رگ‌زایی قرنیه در گروه دریافت‌کننده دوز ۳۰۰ میلی‌گرم کروسین در روز ۷، و در تمامی گروه‌های تحت درمان با کروسین از روز ۲۱ به بعد، به‌طور معنی‌داری کمتر بود. امتیازات ادم قرنیه از روز ۳ تا ۴۲ و امتیازات ماتی قرنیه از روز ۷ تا ۴۲ پایین‌تر بود. تفاوت یا تفکیک ثابتی بر اساس دوز مشاهده نشد، هرچند دوز ۳۰۰ میلی‌گرم/کیلوگرم در روز، زودترین اثر معنی‌دار ضد رگ‌زایی (antiangiogenic) را نشان داد.

Purpose
To evaluate the effects of oral crocin on corneal epithelial healing, edema, opacity, and neovascularization in a rat model of alkali-induced corneal injury.
Methods
This controlled experimental study included 28 female Wistar albino rats with standardized unilateral alkali-induced corneal burns. Rats were randomized to vehicle control, crocin 100 mg/kg/day, crocin 200 mg/kg/day, or crocin 300 mg/kg/day groups, with seven rats per group. Alkali injury was induced using 1 N sodium hydroxide. Treatments were administered once daily by oral gavage for 42 days. Epithelial defect, corneal opacity, and corneal neovascularization areas were quantified. Corneal edema and haze were evaluated using semiquantitative clinical grading. Repeated-measures and nonparametric tests were used as appropriate.
Results
Baseline epithelial defect areas were comparable among groups. At D3 and D7, crocin-treated rats had significantly smaller epithelial defects than vehicle-treated controls, indicating faster early epithelial recovery. Corneal opacity area was significantly lower in all crocin-treated groups than in controls from D3 to D42. Corneal neovascularization area was significantly lower in the Crocin 300 group at D7 and in all crocin-treated groups from D21 onward. Corneal edema scores were lower from D3 to D42, and corneal haze scores were lower from D7 to D42. No consistent dose-dependent separation was observed, although 300 mg/kg/day showed the earliest significant antiangiogenic effect.