تأثیر 8 هفته تمرین سرعتی تناوبی به همراه مصرف عصاره زعفران بر عوامل مؤثر بر طول عمر در موش‌های صحرایی نر

زمینه و اهداف: با توجه به اهمیت زیست‌زایی میتوکندری در فرآیندهای فیزیولوژیکی و نقش آنتی‌اکسیدان‌ها در این فرآیند، اثر مصرف مکمل زعفران بر زیست‌زایی میتوکندری در رابطه با تمرینات با شدت بالا تاکنون بررسی نشده است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرینات تناوبی سرعتی همراه با مصرف عصاره زعفران بر مقادیر PGC-1α و SIRT3 در موش‌های صرصره پیر نر انجام شد.
مواد و روش‌ها: 32 موش نر (نژاد ویستار) به چهار گروه به شرح زیر تقسیم شدند: تمرینات تناوبی سرعتی، مکمل زعفران، کنترل، و تمرینات تناوبی سرعتی همراه با مکمل زعفران. پروتکل تمرینی شامل هشت هفته تمرینات تناوبی سرعتی روی تردمیل با چهار جلسه در هفته بود. لازم به ذکر است که مکمل زعفران به عنوان آنتی‌اکسیدان استفاده شد.مکمل زعفران داده شده به میزان ۳۰ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن روزانه به مدت هشت هفته مصرف شد. سطوح PGC-1α و SIRT3 در عضله گاستروکنمیوس با استفاده از روش ELISA اندازه‌گیری شد. روش آماری استفاده شده، تحلیل واریانس یک‌طرفه (ANOVA) برای گروه‌های مستقل با سطح معنی‌داری ‘α > 0.05’ بود. نتایج: اگرچه به نظر می‌رسد سطوح PGC-1α و SIRT3 در تمام گروه‌های تجربی در پاسخ به مصرف زعفران و انجام تمرینات تناوبی سرعتی افزایش یافته باشد، تنها افزایش معنی‌دار در مقادیر PGC-1α در گروه تمرینات تناوبی سرعتی در مقایسه با گروه کنترل رخ داد (P=0.000). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، به نظر می‌رسد مصرف مکمل زعفران سازگاری با تمرینات تناوبی سرعتی را کاهش می‌دهد. بنابراین، مصرف مکمل زعفران در طول این پروتکل تمرینی باید اجتناب شود.

Background and Objectives: Considering the significance of mitochondrial biogenesis in physiological processes and the role of antioxidants thereof, the effect of saffron supplement on mitochondrial biogenesis with regard to high-intensity training has not be investigated so far. Therefore, the current study aims to explore the effect of eight weeks of sprint interval training with consuming saffron extract on the amounts of PGC-1α and SIRT3 in elderly male rats.
Materials and Methods: 32 male rats (Wistar strain) were categorized into four groups as follows: sprint interval training, saffron supplement, control, and sprint interval training and saffron supplement. The training protocol consisted of eight weeks of sprint interval training on treadmill with four sessions per week. It is to be noted that saffron supplement was utilized as an antioxidant. The given saffron supplement was equal to 30 grams per kilogram of daily body weight for eight weeks. PGC-1α and SIRT3 levels were measured in gastrocnemius muscle by using ELISA method. The statistical method used was one-way variance analysis (ANOVA) for independent groups with significance level of ‘α > 0.05’.
Results: Although PGC-1α and SIRT3 levels appeared to rise in all experimental groups in response to consuming saffron and having sprint interval training, the only significant increase happened was in PGC-1α amounts in the sprint interval training group in comparison with the control group (P=0.000).
Conclusion: According to the results, it seems that consuming saffron supplement decreases the compatibility of sprint interval training. Consequently, consumption of saffron supplement during this training protocol must be avoided.