تأثیر زعفران (Crocus sativus L.) بر پروفایل لیپیدی، شاخص‌های گلیسمی و وضعیت آنتی‌اکسیدانی در افراد پیش‌دیابتی دارای اضافه وزن/چاق: یک کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده

هدف بررسی اثرات زعفران (Crocus sativus L.) بر پروفایل لیپیدی، وضعیت گلیکمی و آنتی‌اکسیدانی در افراد دارای اضافه وزن/چاق با پیش‌دیابت بود. روش‌ها در این مطالعه تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما، بیماران پیش‌دیابتی به‌صورت تصادفی برای دریافت کپسول زعفران (۱۵ میلی‌گرم در روز) یا دارونما به مدت هشت هفته تخصیص یافتند. سطوح سرمی پروفایل لیپیدی، قند خون ناشتا (FBS)، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c)، نیتروژن اوره خون (BUN)، کراتینین و فعالیت رادیکال‌زدایی دی‌فنیل‌پیکریل هیدرازیل (DPPH) در آغاز و پس از ۸ هفته درمان به‌صورت بیوشیمیایی ارزیابی شد. حوادث نامطلوب، در صورت وجود، نیز ثبت گردید. نتایج هفتاد و پنج شرکت‌کننده (۳۶ نفر در گروه درمان و ۳۹ نفر در گروه دارونما) مطالعه را تکمیل کردند. مقایسه‌های درون‌گروهی اثر معنی‌داری از مکمل زعفران بر میزان FBS (۱۱۸.۱۱ ± ۳.۵۵ در مقابل ۱۰۹.۱۴ ± ۶.۲۳)، HbA1c (۵.۸۵ ± ۰.۱۲ در مقابل ۵.۷۰ ± ۰.۱۱) و DPPH (۱۱.۰۶ ± ۳.۲۴ در مقابل ۱۳.۴۶ ± ۳.۳۳) نشان داد (P < 0.005 برای همه موارد).در مدل‌های تنظیم‌شده، کاهش معنی‌داری در FBS به میزان −۷.۹۷ میلی‌گرم در دسی‌لیتر و HbA1c به میزان −۰.۱۵٪ در گروه زعفران نسبت به دارونما مشاهده شد. علاوه بر این، مصرف زعفران تمایل به افزایش فعالیت مهارکننده رادیکال DPPH داشت (۲.۴٪ در مقابل −۰.۸۵٪ در گروه‌های زعفران و دارونما به ترتیب). با این حال، هیچ تغییر معنی‌داری در شاخص‌های آنتروپومتریک، پروفایل چربی و نشانگرهای کلیوی پس از مصرف زعفران نسبت به دارونما مشاهده نشد.

Objective:
To investigate the effects of saffron (Crocus sativus L.) on lipid profile, glycemic and antioxidant status in overweight/obese individuals with prediabetes.
Methods:
In this randomized, double-blind, placebo-controlled trial, the prediabetes patients were randomly assigned to receive saffron (15 mg/d) pills or placebo for eight weeks. Serum levels of lipid profile, fasting blood sugar (FBS), glycosylated hemoglobin (HbA1c), blood urea nitrogen (BUN), creatinine, and diphenylpycrylhydrazyl (DPPH) radical scavenging activity were assessed biochemically at baseline and at 8 weeks after treatment. The adverse events, if any, were also recorded.
Results:
Seventy-five of participants (36 in treatment and 39 in placebo groups) completed the study. Within-group comparisons revealed a significant effect of saffron supplementation on FBS (118.11 ± 3.55 vs. 109.14 ± 6.23), HbA1c (5.85 ± 0.12 vs. 5.70 ± 0.11), and DPPH (11.06 ± 3.24 vs. 13.46 ± 3.33) levels (P < 0.005 for all). In adjusting models, there was a significant reduction in FBS by −7.97 mg/dL, and HbA1c by −0.15% in saffron group compared to placebo. Moreover, saffron intake tended to increase in DPPH radical scavenging activity (2.4% vs. −0.85% in saffron and placebo groups, respectively). However, no significant changes in anthropometric measures, lipid profile, and renal markers were observed after saffron intake compared with placebo.
Conclusion:
Saffron supplementation could improve glycemic and antioxidant indices in overweight/obese individuals with prediabetes, however, no beneficial effect was observed on lipid profile and anthropometric parameters. (IRCT20120913010826N19).