ریزپوشانی عصاره زعفران در سیستم امولسیون دوگانه و ارزیابی پایداری ترکیبات فعال آن با استفاده از روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی در طی انبارداری

” در این مطالعه با هدف افزایش پایداری ترکیبات مؤثرۀ زعفران )کروسین، پیکروکروسین و سافرانال(، امولسیون دوگانه بر مبنای بهینهسازی امولسیون اولیه تولید گردید. بهمنظور افزایش پایداری در امولسیون اولیه تأثیر حضور سورفاکتانت در سه سطح 91 ،5/92 و 95 درصد و افزودن ترکیباتی نظیر ساکارز، سوربیتول و دکستران بررسی شد. از روش تحلیل مؤلفۀ اصلی برای روشنساختن روابط میان تغییرات کیفی ترکیبات مؤثره در دورۀ نگهداری و رابطۀ آن با خصوصیات امولسیون استفاده گردید.

بر مبنای نتایج حاصله، روز 1ام نگهداری به عنوان نقطۀ بحرانی در روند تغییرات پایداری امولسیون و اُفت ترکیبات مؤثره شناخته شد. همچنین مشخص گردید که روند تغییرات فیزیکی امولسیون، پایداری ترکیبات مؤثرۀ درون پوشانی شده را تحت تأثیر قرار داد. در میان سه ترکیب مورد بررسی، نتایج نشان دهندۀ مستقل بودن روند تغییرات پیکروکروسین و عدم تأثیرپذیری آن از درجۀ پایداری امولسیون بود. ازسوی دیگر، افزودن 9 درصد وزنی/وزنی سوربیتول به عصارۀ آبی زعفران سرعت تخریب ترکیبات مؤثره در دورۀ نگهداری امولسیون را کاهش داد.

عالوهبر این، امولسیون دوگانۀ تولیدشده در دورۀ نگهداری 94 روزه توانست به صورت مؤثری سبب بهبود نیمه عمر ترکیبات فعال در عصارۀ زعفران گردد. نتایج نشان داد که سامانۀ امولسیون دوگانه روش مناسبی جهت حفظ ترکیبات مؤثرۀ زعفران بود اما ویژگیهای کیفی امولسیون اولیه نیز تأثیر زیادی در پایداری این سامانه و اثرات حفاظتی آن بر ترکیبات فعال زعفران داشت. همچنین میتوان از روش های تحلیل چندمتغیره جهت روشن ساختن روابط میان خصوصیات کیفی امولسیون و ترکیبات درون پوشانی شده در آن به خوبی استفاده کرد.”

JIn this study, a double emulsion system was developed based on an optimized initial simple emulsion with the view to increase the stability of effective saffron compounds (crocin, picrocrocin and safranal). To this end the effect of various concentrations of surfactant (10, 12.5 and 15%) and different types of carbohysrates (sucrose, sorbitol, and dextran) on the stability of simple emulsion was investigated.

The principal component analysis method was used to identify the relationships between the quantitative changes of the active components and quality attributes of the emulsion. Based on the results, day 7 was recognized as a critical point on which dramatic changes in the quality attributes of the emulsion coincided with the loss of saffron active compounds. In other words, physical changes in the stability of emulshion correlated well with the destruction trend of active compounds, although picrocrocin changes were found to be of independents.

Also, it was revealed that the incorporation of 1% w/w sorbitol into the aqueous extract of saffron significantly decreased the loss rate of saffron active compounds in the emulsion. In addition, the double emulsion increased the half-life of saffron active compounds during a 14 day storage period. The results showed that double emulsion system was a suitable method for saffron extract, but the qualitative properties of initial emulsion also had a great influence on their stability. Multivariate analysis methods can also be used to clarify the relationships between the qualitative properties of the emulsion and the active compounds entrapped within it.