نقش میکروگرین‌ها در تغذیه ورزشی

هدف: هدف از این مطالعه مروری سیستماتیک، ارزیابی ترکیب تغذیه‌ای میکروگرین‌ها (سبزی‌های جوان)، اثرات فیزیولوژیک آن‌ها و نقش بالقوه آن‌ها در عملکرد ورزشی و بازیابی پس از تمرین، با توجه به ادبیات علمی موجود است.

روش‌شناسی: این مطالعه در مجموع شامل ۱۴,۸۱۳ مطالعه درباره میکروگرین‌ها بود که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۶ در پایگاه‌های داده ScienceDirect، PubMed، Web of Science، Scopus و Google Scholar منتشر شده بودند که از این میان، ۶۸ مطالعه با حوزه ورزش و تغذیه مرتبط بودند.

یافته‌ها: ارتقای عملکرد ورزشی، تسریع بازیابی (ریکاوری) پس از تمرین و حفظ سلامت کلی ورزشکاران، از حوزه‌های اصلی پژوهش در علوم ورزشی و تغذیه ورزشی محسوب می‌شوند. استراتژی‌های تغذیه‌ای نقشی تعیین‌کننده در سازگاری‌های تمرینی و نتایج عملکرد ایفا می‌کنند و در سال‌های اخیر، علاقه روزافزون به غذاهای فراسودمند (Functional Foods)، مواد غذایی طبیعی و غنی از مواد مغذی را در اولویت قرار داده است. در این راستا، میکروگرین‌ها به دلیل محتوای غنی از ویتامین‌ها، مواد معدنی، آنتی‌اکسیدان‌ها و ترکیبات زیست‌فعال، به عنوان یک گروه غذایی بالقوه در تغذیه ورزشکاران مورد توجه قرار گرفته‌اند. میکروگرین‌ها در مراحل اولیه رشد، بلافاصله پس از جوانه‌زنی بذر برداشت می‌شوند و در مقایسه با گیاهان بالغ خود، چگالی مواد مغذی بالاتری دارند. غنای آن‌ها در ویتامین‌های C، E و K؛ مواد معدنی نظیر پتاسیم، منیزیم و آهن؛ و همچنین پلی‌فنول‌ها، فلاونوئیدها و نیترات‌ها، نشان می‌دهد که میکروگرین‌ها ممکن است از طریق کاهش استرس اکسیداتیو، تنظیم پاسخ‌های التهابی، حمایت از عملکرد ایمنی و بهبود فرآیندهای بازیابی، مزایای بالقوه‌ای برای ورزشکاران داشته باشند. یافته‌ها حاکی از آن است که میکروگرین‌ها، به‌ویژه به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی خود، می‌توانند بر فرآیندهای بیوشیمیایی مرتبط با آسیب عضلانی ناشی از تمرین و خستگی، تأثیر مثبت بگذارند. با این حال، مطالعاتی که مستقیماً اثرات میکروگرین‌ها را بر عملکرد ورزشی ارزیابی کنند، همچنان محدود هستند.

نتیجه‌گیری: در نتیجه، میکروگرین‌ها را می‌توان به عنوان یک غذای فراسودمند مکمل در نظر گرفت که تنوع رژیم غذایی را افزایش داده و از سلامت عمومی ورزشکاران حمایت می‌کند؛ با این وجود، برای شفاف‌سازی اثرات آن‌ها بر عملکرد ورزشی، انجام مطالعات بالینی پیشرفته‌تری مورد نیاز است.

Purpose: The aim of this systematic review is to evaluate the nutritional composition of microgreens, their physiological effects, and their potential roles in athletic performance and post-exercise recovery in light of the current scientific literature.
Method: The study included a total of 14,813 microgreen studies published between 2000 and 2026 in ScienceDirect, PubMed, Web of Science, Scopus, and Google Scholar databases, 68 of which were related to sports and nutrition.
Results: Enhancing athletic performance, accelerating post-exercise recovery, and maintaining athletes’ overall health constitute core research areas within sport sciences and sports nutrition. Nutritional strategies play a decisive role in training adaptations and performance outcomes, and in recent years, growing interest in functional foods has brought natural and nutrient-dense foods to the
forefront. In this context, microgreens have attracted attention as a potential food group in athlete nutrition due to their rich content of vitamins, minerals, antioxidants, and bioactive compounds. Microgreens are harvested at an early developmental stage following seed germination and exhibit a higher nutrient density compared with their mature plant counterparts. Their richness in vitamins C, E,
and K; minerals such as potassium, magnesium, and iron; as well as polyphenols, flavonoids, and nitrates suggests that microgreens may offer potential benefits for athletes by reducing oxidative stress, modulating inflammatory responses, supporting immune function, and improving recovery processes. The findings indicate that microgreens, particularly due to their antioxidant and anti inflammatory properties, may positively influence biochemical processes associated with exercise induced muscle damage and fatigue. However, studies directly assessing the effects of microgreens on sports performance remain limited.
Conclusion: In conclusion, microgreens may be considered a complementary functional food that enhances dietary diversity and supports general health in athletes; nevertheless, further advanced clinical studies are required to clarify their effects on athletic performance.