مکمل یاری با زعفران (Crocus sativus L.) در برابر دارونما در بیماری مولتیپل اسکلروزیس: یک بررسی سیستماتیک و سنتز بدون متاآنالیز از کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده

با توجه به ظرفیت ضد التهابی و آنتی‌اکسیدانی زعفران و، با استنباط، دخالت آن در دستیابی به نهان‌سازی میلین، مکمل غذایی خوراکی (ONS) با زعفران اخیراً به عنوان یک درمان مکمل در بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) مورد بررسی قرار گرفته است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی سیستماتیک متون مربوط به کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده (RCTs) بود که مکمل زعفران را با دارونما یا سایر مداخلات در بیماران مبتلا به تشخیص MS مقایسه می‌کردند. PubMed، CENTRAL و clinicaltrials.gov برای RCTهای تکمیل‌شده یا در حال انجام مرتبط جستجو شدند. از ابزار RoB 2.0 کاکرین استفاده شد و یک سنتز کیفی بدون متاآنالیز (SWiM) انجام شد. در مجموع، پنج RCT موازی، دوسوکور یا سه‌سوکور شناسایی شدند که معیارهای مطالعه را برآورده می‌کردند و در SWiM گنجانده شدند. مدت مداخله از چهار هفته تا یک سال متغیر بود. خلاصه RoB برخی نگرانی‌ها یا حتی خطر بالای سوگیری کلی را نشان داد. RCT های گنجانده شده نتوانستند جزئیات مداخلات خود (ترکیب دقیق، ترکیب فعال، سنجش‌های ایمنی و غیره) و عوارض جانبی را گزارش کنند. SWiM نشان داد که طبق نتایج کارآزمایی‌های تکی، نشانگرهای التهابی (TNF-a و IL-17) کاهش یافته و نشانگرهای زیستی اختصاصی MS (MMP-9 و TIMP-1) و شناخت پس از مصرف مکمل‌های غذایی خوراکی زعفرانی بهبود یافته‌اند، اگرچه نتیجه‌گیری قطعی در مورد اثربخشی زعفران با توجه به این پیامدها قابل استخراج نیست. دو RCT بهبود وضعیت ردوکس بیماران دریافت کننده زعفران را گزارش کردند، در حالی که در مورد افسردگی، یافته‌ها متناقض بودند. به طور کلی، مکمل‌های غذایی خوراکی با ترکیبات زعفران ممکن است در بهبود دفاع آنتی‌اکسیدانی و استرس اکسیداتیو در بیماران مبتلا به MS مفید باشند. با این حال، شواهد از نظر ارائه هرگونه پیشنهادی در مورد جهت تأثیر سایر پیامدها پراکنده، ناهمگن و ناکافی به نظر می‌رسند. کارآزمایی‌هایی با طراحی بهتر و پیامدهای خاص MS مورد نیاز است.

Due to its anti-inflammatory and antioxidant capacity and, by inference, its involvement in the myelin stealth attainment, oral nutrient supplementation (ONS) with saffron has recently been investigated as a complementary treatment in multiple sclerosis (MS). The purpose of the present study was to systematically review the literature for randomized controlled trials (RCTs) comparing saffron supplementation to placebo, or other interventions, in patients with an MS diagnosis. PubMed, CENTRAL, and clinicaltrials.gov were searched for relevant completed or ongoing RCTs. The Cochrane’s RoB tool 2.0 was used, and a qualitative synthesis without meta-analysis (SWiM) was performed. In total, five parallel, double-, or triple-blind RCTs were identified, fulfilling the study’s criteria, and were included in the SWiM. Intervention duration ranged from four weeks to a year. The summary RoB revealed some concerns, or even high risk for overall bias. The included RCTs failed to report particularities of their interventions (exact composition, active compound, safety assays, etc.) and adverse events. The SWiM revealed that according to the results of single trials, inflammation markers (TNF-a and IL-17) were reduced, and MS-specific biomarkers (MMP-9 and TIMP-1) and cognition were improved after saffron ONS, although definite conclusions regarding saffron efficacy with regard to these outcomes cannot be drawn. Two RCTs reported improvement in the redox status of patients receiving saffron, whereas, with regard to depression, the findings were conflicting. Overall, ONS with saffron compounds may prove beneficial in improving antioxidant defense and oxidative stress in patients with MS; however, the evidence appears scattered, heterogenous, and inadequate in terms of making any suggestions regarding the direction of effect of other outcomes. Trials of better design and MS-specific outcomes are required.