مصرف پلی‌فنول و خطر تحلیل‌برنده عصبی: فراتحلیل نظام‌مند کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده پیونددهنده تغذیه و سلامت شناختی

با توجه به پتانسیل پلی‌فنول‌ها برای کاهش بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی، این فراتحلیل بررسی کرد که آیا شواهد بالینی از استفاده از پلی‌فنول‌ها برای محافظت عصبی و به‌عنوان راهبردهای تغذیه‌ای در بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی پشتیبانی می‌کند. ما انواع مختلف پلی‌فنول‌ها را در هفت بیماری تحلیل‌برنده عصبی تحلیل کردیم و ۱۳ مطالعه شامل ۸۴۹ شرکت‌کننده وارد شد. پیامدهای پیش‌تعیین‌شده شامل شناخت کلی (آزمون کوتاه وضعیت ذهنی)، شناخت حوزه‌ای (مقیاس شناختی مطالعه تعاونی بیماری آلزایمر)، فعالیت‌های روزمره زندگی (فعالیت‌های روزمره زندگی مطالعه تعاونی بیماری آلزایمر)، علائم عصب‌روانی (سیاهه عصب‌روانی) و زیست‌نشانگرهای انتخاب‌شده (آمیلوئید بتا-۴۰ پلاسما و فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز) بود. گزارش‌دهی بر اساس دستورالعمل‌های پریزما ۲۰۲۰ انجام شد، روش‌ها با کتاب راهنمای کاکرین مطابقت داشت و قطعیت شواهد با استفاده از گرید ارزیابی شد. به‌طور کلی، مکمل‌یابی پلی‌فنول با بهبود شناخت کلی همراه بود (تفاوت میانگین تجمعی در آزمون کوتاه وضعیت ذهنی = ۲٫۰۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۲ تا ۳٫۴۹). در تحلیل‌های زیرگروهی، فلاونوئیدها با بهبود modest اما معنادار در نمرات آزمون کوتاه وضعیت ذهنی همراه بودند، در حالی که استیلبن‌ها سود معناداری در عملکرد روزانه (فعالیت‌های روزمره زندگی مطالعه تعاونی بیماری آلزایمر) ایجاد کردند بدون افزایش واضح در آزمون کوتاه وضعیت ذهنی یا مقیاس شناختی مطالعه تعاونی بیماری آلزایمر و بدون اثرات سازگار بر سیاهه عصب‌روانی. آنتوسیانیدین‌ها، اسیدهای فنولی و لیگنان‌ها تأثیر معناداری بر پیامدهای شناختی (آزمون کوتاه وضعیت ذهنی یا مقیاس شناختی مطالعه تعاونی بیماری آلزایمر) نداشتند و زیرگروه‌های پلی‌فنول تغییرات قوی یا سازگاری در سیاهه عصب‌روانی یا نقاط پایانی زیست‌نشانگر (آمیلوئید بتا-۴۰ و فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز) ایجاد نکردند. بنابراین، زیرگروه‌های خاص پلی‌فنول به نظر می‌رسد مزایای شناختی و عملکردی گزینشی ارائه می‌دهند، به‌طوری که استیلبن‌ها عمدتاً از پیامدهای عملکردی پشتیبانی می‌کنند و فلاونوئیدها به‌طور بالقوه شناخت کلی را تقویت می‌نمایند.

Given the potential of polyphenols to mitigate neurodegenerative diseases (NDDs), this meta-analysis investigated whether clinical evidence supports the use of polyphenols for neuroprotection and as nutritional strategies in NDDs. We analyzed different polyphenol types across seven NDDs, 13 studies involving 849 participants were included. Prespecified outcomes comprised global cognition (Mini-Mental State Examination, MMSE), domain-specific cognition (Alzheimer’s Disease Cooperative Study–Cognitive Subscale, ADCS-Cog), activities of daily living (Alzheimer’s Disease Cooperative Study–Activities of Daily Living, ADCS-ADL), neuropsychiatric symptoms (Neuropsychiatric Inventory, NPI), and selected biomarkers (plasma amyloid-β40 and brain-derived neurotrophic factor, BDNF). Reporting followed PRISMA 2020 guidelines, methods conformed to the Cochrane Handbook, and certainty of evidence was assessed using GRADE. Overall, polyphenol supplementation was associated with improved global cognition (pooled MD in MMSE = 2.06; 95% CI 0.62–3.49). In subgroup analyses, flavonoids were associated with a modest but significant improvement in MMSE scores, whereas stilbenes produced a significant benefit in daily functioning (ADCS-ADL) without clear gains in MMSE or ADCS-Cog and no consistent effects on NPI. Anthocyanidins, phenolic acids, and lignans did not significantly affect cognitive outcomes (MMSE or ADCS-Cog), and polyphenol subclasses did not yield robust or consistent changes in NPI or biomarker endpoints (Aβ40 and BDNF). Specific polyphenol subclasses therefore appear to confer selective cognitive and functional benefits, with stilbenes primarily supporting functional outcomes and flavonoids potentially enhancing global cognition.