مروری بر مطالعات درون پوشانی عصاره گلبرگ زعفران

زعفران یکی از محصولات عمده کشاورزی در ایران است که به طور وسیعی در نواحی خراسان جنوبی کشت می شود. پس از جداسازی کلاله و خامه که همان زعفران تجاری نام دارد، سایر اجزای گل به عنوان ضایعات دور ریخته می شود. گلبرگهای زعفران حاوی مقدار قابل توجهی آنتوسیانین است که می تواند در صنایع مختلف از جمله مواد غذایی، دارویی و آرایشی به عنوان رنگ طبیعی که دارای خاصیت آنتی اکسیدانی و درمانی نیز هست مورد استفاده قرار بگیرد. آنتوسیانین ها بسیار ناپایدار بوده و در برابر شرایط محیطی تخریب می شوند. محققان در حال بررسی روش هایی برای افزایش پایداری آنتوسیانین هستند که در میان آنها، درون پوشانی (میکرو و نانو مقیاس) به عنوان یک روش حفاظتی امیدوار کننده برای ترکیبات زیست فعال مورد توجه فراوان قرار گرفته است. در این مقاله سعی شده است جدیدترین مطالعات منتشر شده در خصوص درون پوشانی عصاره گلبرگ زعفران با هدف افزایش پایداری آنتوسیانین آن بررسی و تجزیه و تحلیل شود.

Saffron is one of the major agricultural products in Iran, extensively cultivated in the South Khorasan region. After separating the stigma and style, which are known as commercial saffron, the other parts of the flower are discarded as waste. Saffron petals contain a significant amount of anthocyanins, which can be used in various industries, including food, pharmaceutical, and cosmetic, as a natural colorant with antioxidant and therapeutic properties. Anthocyanins are highly unstable and degrade under environmental conditions. Researchers are exploring methods to enhance the stability of anthocyanins, among which encapsulation (at micro and nano scales) has emerged as a promising protective approach for bioactive compounds. This article aims to review and analyze the latest published studies on the encapsulation of saffron petal extract to improve the stability of its anthocyanins.