زعفران (Crocus sativus L.) در بیماری‌های چشمی: مروری روایتی بر شواهد موجود از مطالعات بالینی

زعفران (Crocus sativus L.) و اجزای اصلی آن، یعنی کروکین و کروستین، ترکیبات کاروتنوئیدی طبیعی هستند که گزارش شده است دارای طیف گسترده‌ای از خواص بوده و اثرات ضدالتهابی، ضد اکسیدانی و محافظت‌کننده عصبی چندگانه دارند. تعداد روزافزونی از مطالعات آزمایشگاهی، حیوانی و انسانی اثرات و مسیرهای مکانیکی این ترکیبات را بررسی کرده‌اند تا کاربرد درمانی بالقوه آن‌ها در بیماری‌های چشمی (مانند دژنراسیون ماکولای وابسته به سن، گلوکوم و ماکولوپاتی دیابتی) را ارزیابی کنند. این مرور روایی، یافته‌های کلیدی مطالعات بالینی منتشر شده را که اثرات زعفران و/یا اجزای آن را در زمینه بیماری‌های چشمی بررسی کرده‌اند، ارائه می‌دهد و همچنین مرور کلی بر مکانیزم‌های پیشنهادیی که این اثرات را تسهیل می‌کنند، ارائه می‌کند.

Saffron (Crocus sativus L.) and its main constituents, i.e., crocin and crocetin, are natural carotenoid compounds, which have been reported to possess a wide spectrum of properties and induce pleiotropic anti-inflammatory, anti-oxidative, and neuroprotective effects. An increasing number of experimental, animal, and human studies have investigated the effects and mechanistic pathways of these compounds in order to assess their potential therapeutic use in ocular diseases (e.g., in age related macular degeneration, glaucoma, and diabetic maculopathy). This narrative review presents the key findings of published clinical studies that examined the effects of saffron and/or its constituents in the context of ocular disease, as well as an overview of the proposed underlying mechanisms mediating these effects.