“درون‌پوشانی عصاره زعفران در سامانه امولسیونی دوگانه و بررسی پایداری ترکیبات مؤثره به روش تحلیل مؤلفه اصلی “

در این مطالعه با هدف افزایش پایداری ترکیبات موثره زعفران (کروسین، پیکروکروسین و سافرانال)، امولسیون دوگانه بر مبنای بهینه سازی امولسیون اولیه تولید گردید. به منظور افزایش پایداری در امولسیون اولیه تاثیر حضور سورفاکتانت در سه سطح 10، 12/5 و 15 درصد و افزودن ترکیباتی نظیر ساکارز، سوربیتول و دکستران بررسی شد. از روش تحلیل مولفه اصلی برای روشن ساختن روابط میان تغییرات کیفی ترکیبات موثره در دوره نگهداری و رابطه آن با خصوصیات امولسیون استفاده گردید.

بر مبنای نتایج حاصله، روز 7ام نگهداری به عنوان نقطه بحرانی در روند تغییرات پایداری امولسیون و افت ترکیبات موثره شناخته شد. همچنین مشخص گردید که روند تغییرات فیزیکی امولسیون، پایداری ترکیبات موثره درون پوشانی شده را تحت تاثیر قرار داد. در میان سه ترکیب موردبررسی، نتایج نشان دهنده مستقل بودن روند تغییرات پیکروکروسین و عدم تاثیرپذیری آن از درجه پایداری امولسیون بود. ازسوی دیگر، افزودن 1 درصد وزنی/وزنی سوربیتول به عصاره آبی زعفران سرعت تخریب ترکیبات موثره در دوره نگهداری امولسیون را کاهش داد.

علاوه بر این، امولسیون دوگانه تولیدشده در دوره نگهداری 14 روزه توانست به صورت موثری سبب بهبود نیمه عمر ترکیبات فعال در عصاره زعفران گردد. نتایج نشان داد که سامانه امولسیون دوگانه روش مناسبی جهت حفظ ترکیبات موثره زعفران بود اما ویژگی های کیفی امولسیون اولیه نیز تاثیر زیادی در پایداری این سامانه و اثرات حفاظتی آن بر ترکیبات فعال زعفران داشت. همچنین می توان از روش های تحلیل چندمتغیره جهت روشن ساختن روابط میان خصوصیات کیفی امولسیون و ترکیبات درون پوشانی شده در آن به خوبی استفاده کرد.

In this study, with the aim of enhancing the stability of saffron active compounds (crocin, picrocrocin, and safranal), a double emulsion was produced based on the optimization of the primary emulsion. To improve stability in the primary emulsion, the effect of surfactant presence at three levels (10%, 12.5%, and 15%) and the addition of compounds such as sucrose, sorbitol, and dextran were investigated. Principal component analysis was used to clarify the relationships among quality changes in the active compounds during the storage period and their correlation with emulsion properties.

Based on the results, the 7th day of storage was identified as a critical point in the trend of emulsion stability changes and the decline of active compounds. It was also found that the trend of physical changes in the emulsion influenced the stability of the encapsulated active compounds. Among the three compounds studied, the results indicated the independent trend of picrocrocin changes and its lack of sensitivity to the emulsion stability level.On the other hand, the addition of 1% w/w sorbitol to the aqueous saffron extract reduced the degradation rate of active compounds during the emulsion storage period.

Moreover, the double emulsion produced was able to effectively improve the half-life of active compounds in the saffron extract over a 14-day storage period. The results indicated that the double emulsion system was an appropriate method for preserving the bioactive compounds of saffron, but the quality characteristics of the initial emulsion also had a significant impact on the stability of this system and its protective effects on the active compounds of saffron. Additionally, multivariate analysis methods can be effectively used to clarify the relationships between the quality properties of the emulsion and the encapsulated compounds within it.