ترویج برندسازی پویا از طریق مدل همکاری دانشگاه 4.0 و صنعت کشاورزی-غذایی 4.0 با مفهوم‌سازی ساختار هاب دیجیتال کشاورزی-غذایی در گروه بین‌المللی سحرخیز

تمرکز اصلی این مقاله بر مدل‌ها، مزایا و عوامل توانمندساز تعامل بین کارشناسان صنعت در بخش کشاورزی-غذایی (به‌ویژه زعفران) گروه سحرخیز و دانشگاه در مرکز سحرخیز – دانشگاه علوم کاربردی و فناوری – در حوزه‌های علمی و فناوری است. توجه ویژه‌ای به طراحی، برنامه‌ریزی و اجرای تحول دیجیتال از طریق هاب‌های دیجیتال کشاورزی-غذایی و پس از آن پلتفرم‌های غیرمتمرکز دیجیتال برای مبادلات سهام و کالا وجود دارد. هدف اصلی، انجام، تسهیل و تسریع استانداردسازی و ارتقای سطح برند از محلی به بین‌المللی برای بنگاه‌های کوچک و متوسط (SMEs) و چندملیتی (MNEs) در این بخش است.

روش کتابخانه‌ای و رویکرد تحلیل مضمونی برای بررسی هشت فرضیه مرتبط با موضوع پژوهش بر اساس مضامین تکرارشونده مرتبط با هر فرضیه انجام شد. فرمول‌بندی پشت این حوزه پژوهشی، درک چگونگی استفاده از زیرساخت‌های دیجیتال و مدل‌های کسب‌وکار نوآورانه برای تقویت قابلیت بنگاه‌های کوچک و متوسط و چندملیتی کشاورزی-غذایی ایران در استراتژی‌های برندسازی است که بر دو مقیاس بازارهای محلی و بین‌المللی تأکید دارد. این انتخاب‌ها بر اساس معیارهای زیر بوده است: تقاضای بالا برای دانش و آموزش، نیاز ضروری به تعامل با اقتصاد و زیرساخت‌های دیجیتال‌شده، افزایش انطباق‌پذیری، پایداری، انعطاف‌پذیری و قالب‌های مالی، استراتژی چندگانه برندسازی بین‌المللی با احترام به فرهنگ و هویت برند پارسی محلی. مدل همکاری دانشگاه 4.0 – صنعت 4.0 نشان می‌دهد که مشارکت شبکه‌ای بین مؤسسات دانشگاهی و صنعت برای پذیرش نوآوری، به‌ویژه در برندسازی پویا برای صنعت کشاورزی-غذایی، حیاتی است.

ادغام پلتفرم‌های دیجیتال در بخش کشاورزی-غذایی، به‌ویژه از طریق هاب‌های دیجیتال، نقش محوری در تقویت استراتژی‌های برند ایفا می‌کند. این بررسی بر ضرورت پذیرش فناوری‌های مدرن – مانند بلاکچین، هوش مصنوعی و ابزارهای ردیابی دیجیتال – برای ایجاد هویت برندی انعطاف‌پذیر و سازگار تأکید دارد.

The core focus of this paper will be on the models, benefits, and enablers of engagement between the industry experts in the agri-food sector (particularly saffron) of Saharkhiz Group and the academia at the Saharkhiz centre – University of Applied Science and technology – in the interior of science and technological fields. There is prominent consideration regarding the provision of design, planning, and implementation of digital transformation through digital agri-food hubs and after digital decentralized stock and commodity exchange platforms. The main aim is to conduct, facilitate, and accelerate standardizing and promoting local to international brand levels for SMEs and MNEs in this sector.

The Librarian Method and a Thematic Analysis approach conducted to explore eight hypotheses related to the research topic based on recurring themes related to each hypothesis, respectively. The formulation behind this scope of research is to understand how to utilize digital infrastructures and innovative business models to enhance Iranian agrifood SMEs and MNEs’ capability in branding strategies that emphasize two scales of local and international markets. These choices have been based on the following criteria: high demand for knowledge and training, necessarily need to interact with the digitalized economy and infrastructures, an increase in adaptability, stability, flexibility, and financial formats, multi-strategy of international branding by respecting the local Persian brand culture and identity.

The University 4.0 – Industry 4.0 collaboration model demonstrates that the networking partnership between academic institutions and industry is crucial for adopting innovation, especially in dynamic branding for the agri-food industry. The integration of digital platforms into the agrifood sector, particularly through digital hubs plays a pivotal role in enhancing brand strategies. The review accentuates the necessity of adopting modern technologies —such as blockchain, artificial intelligence, and digital traceability tools —to create a flexible and adaptive brand identity.