تأثیر مصرف دمنوش های گیاهی بابونه و زعفران بر pH بزاق: یک مطالعه کارآزمایی بالینی

مقدمه: بابونه و زعفران به نظر می‌رسد که به طور قابل توجهی سطح باکتری Streptococcus mutans در بزاق را کاهش داده و احتمال پوسیدگی دندان را کاهش می‌دهند. هدف این مطالعه بررسی تأثیر مصرف دمنوش بابونه و زعفران بر pH بزاق بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، نمونه‌های pH بزاق از ۳۰ دانشجوی دندان‌پزشکی سالم مرد در بازه سنی ۲۰ تا ۳۰ سال جمع‌آوری شد. هر داوطلب به مدت ۳ دقیقه و هر ۶۰ ثانیه در حالت نشسته، بزاق بدون تحریک را از طریق لب پایین در لوله‌های آزمایش ریخت قبل از مصرف دمنوش بابونه یا زعفران (بین ساعت ۱۰ تا ۱۲ صبح). پس از ۳۰ دقیقه، نمونه‌ها مجدداً ۱، ۵ و ۱۰ دقیقه پس از نوشیدن ۱۵۰ میلی‌لیتر دمنوش بابونه یا زعفران بدون افزودنی در لوله‌های جداگانه (هر داوطلب، لوله‌ها شماره‌گذاری شده از ۱ تا ۴) جمع‌آوری و برای ارزیابی pH به آزمایشگاه منتقل شدند.

میزان pH بزاق با استفاده از pH متر دیجیتال اندازه‌گیری گردید. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۱ و آزمون‌های تی، آنووا و اندازه‌گیری‌های تکراری تحلیل شدند. نتایج: میانگین pH بزاق قبل از مصرف بابونه (۷.۲۶±۰.۵۵) و بعد از آن (۷.۷۱±۰.۳۳) به طور معناداری متفاوت بود (P=0.0001). همچنین تفاوت معنی‌داری بین میانگین pH بزاق قبل از مصرف زعفران (۷.۵۴±۰.۳۳) و بعد از آن (۷.۸۷±۰.۱۶) مشاهده شد (P=0.0001). میانگین pH بزاق پس از مصرف زعفران نیز به طور معنی‌داری بالاتر از پس از مصرف بابونه بود (P=0.02). نتیجه‌گیری: مصرف بابونه و زعفران به طور قابل توجهی pH بزاق را افزایش می‌دهد و زعفران تأثیر بیشتری نسبت به بابونه بر افزایش pH بزاق دارد.

Introduction: Chamomile and saffron seems to significantly decrease the level of Streptococcus mutans in saliva and reduce the likelihood of caries. The present study aimed to investigate the effect of chamomile and saffron infusion consumption on the pH of saliva. Materials & Methods: In this clinical trial study, samples were collected for salivary pH from 30 healthy male dental students over 20 to 30 years. In this method, each volunteer was asked to trickle unstimulated saliva into the test tubes through their lower lip within 3 min and every 60 s (in a seated position) before consuming chamomile or saffron (10-12 AM) infusion. After 30 min the samples were recollected 1, 5, and 10 min after ingestion of 150 ml chamomile or saffron without any sweetener in separate tubes (for each volunteer, test tubes were numbered 1 to 4) and it was transferred to the laboratory to evaluate salivary pH.

The amount of salivary pH was measured by a digital pH meter in the laboratory. Data were analyzed using SPSS (version 21) by T-test, ANOVA, and repeated measurements. Results: The mean salivary pH was significantly different before chamomile consumption (7.26±0.55) and after that (7.71±0.33) (P=0.0001). A significant difference was observed between the mean salivary pH before saffron consumption (7.54±0.33) and after that (7.87±0.16) (P=0.0001). The mean salivary pH was significantly higher after saffron consumption than that after chamomile consumption (P=0.02). Conclusion: Chamomile and saffron consumption significantly increase the salivary pH and saffron has a greater effect on the salivary pH than chamomile.