بررسی اثرات فارماکولوژیکی زعفران و ترکیبات شیمیایی آن

زعفران (Crocus sativus) متعلق به خانواده Iridaceae بوده و شامل کلاله قرمز خشک شده است. این گیاه به‌طور گسترده در ایران و کشورهای دیگر مانند هند و یونان کشت می‌شود. زعفران حاوی بیش از 150 ترکیب فرار و معطر عمدتاً ترپن، الکل ترپن و استرهای آن‌ها است. طعم تلخ و بوی یدوفورم یا علوفه خشک ناشی از مواد شیمیایی پیکروکروسین و سافرانال است. زعفران دارای تعدادی فعالیت مهم دارویی مانند اثرات محرک جنسی، محافظت قلبی، ضد فشار خون، ضد تشنج، ضد سرفه، ضد التهاب و ضد درد، ضد دیابت، ضد سمیت ژنی و آنتی‌اکسیدانی، ضد افسردگی و ضد درد است. همچنین حافظه و مهارت‌های یادگیری را بهبود بخشیده و جریان خون در شبکیه و مشیمیه را افزایش می‌دهد. این مرور به بررسی ترکیبات شیمیایی و فعالیت فارماکولوژیکی می‌پردازد.

Crocus sativus (Zaffran) belongs to the family of Iridaceae comprises the dried red stigma. It is widely cultivated in Iran and other countries such as India and Greece. Saffron contains more than 150 volatile and aroma-yielding compounds mainly terpenes, terpene alcohol, and their esters. The bitter taste and an iodoform or hay-like fragrance is caused by chemicals picrocrocin and safranal. Zaffran possesses a number of medicinally important activities such as aphrodisiac, cardioprotective effect, antihypertensive, anticonvulsant, antitussive, anti-inflammatory and analgesic effects, antidiabetic effects, antigenototoxic and antioxidant, antidepressant, and antinoctceptive activity. It also improves memory and learning skills, and increases blood flow in retina and choroid. The present review explores the chemical constituents, pharmacological activity.