بررسی اثرات عصاره آبی زعفران افغانستان بر علایم ترک مورفین در موش‌های صحرایی

وابستگی به مواد مخدر به عنوان مشکلی جهانی، پیامدهای ناگوار فردی، اقتصادی، اجتماعی و صحی متعددی را به دنبال دارد. دو‌های کمپلوی با تمام کارآیی خود، دارای عوارض جانبی ناگوار و نامطلوبی هستند. نباتات طبی به‌دلیل داشتن هزینه و عوارض جانبی کم‌تر و نیز تأثیرگذاری بر مراحل مختلف تداوری وابستگی، توجه محققان عرصه سلامت را به‌خود جلب کرده‌اند. در این مطالعه، اثر عصاره آبی زعفران افغانستان بر سندرم ترک در موش‌های وابسته به مورفین بررسی گردید.

مواد و روش‌ها: در این تحقیق، وابستگی با تزریق زیرپوستی مورفین به‌مدت 7 روز در 13 نوبت در گروه‌های دریافت‌کننده مورفین و عصاره ایجاد شد. گروه‌های عصاره، هم‌زمان با مورفین، عصاره آبی زعفران را با دورهای 100 و 200 میلی‌گرم/کیلوگرم به‌صورت داخل صفاقی دریافت کردند. به‌منظور ایجاد سندرم ترک در موش‌های وابسته به مورفین، نانوکسال (با دور 3 میلی‌گرم/کیلوگرم به‌صورت داخل صفاقی) دو ساعت پس از آخرین تزریق مورفین، تزریق گردید. سپس سندرم ترک به‌مدت 30 دقیقه در موش‌ها مشاهده و ثبت شد.

نتایج: نتایج به‌دست‌آمده نشان دادند که عصاره آبی زعفران افغانستان در دوره‌های 100 و 200 میلی‌گرم/کیلوگرم سبب کاهش معنی‌دار سندرم ترک در موش‌های وابسته به مورفین می‌گردد (P<0/05).

بحث: به‌نظر می‌رسد که اثرات مثبت عصاره آبی زعفران در کاهش سندرم ترک، ناشی از تأثیر آن بر سیستم‌های نیورترانسمیتزی گابالرژیک و دیپامیزژیک و نیز اثرات ضد التهابی و ضد اکسیداتی آن باشد.

Substance dependence is a global health concern with significant individual, economic, social, and medical consequences. Despite their efficacy, synthetic pharmacotherapies are often associated with undesirable adverse effects. Due to their lower cost, reduced side effects, and potential therapeutic role at various stages of addiction treatment, medicinal plants have drawn increasing attention from researchers in the field of health sciences.

This study aimed to investigate the effects of the aqueous extract of Crocus sativus (Afghan saffron) on naloxone-precipitated withdrawal syndrome in morphine-dependent rats. Materials and Methods: Morphine dependence was induced through subcutaneous administration over seven days in 13 incremental doses. The extract-treated groups received the aqueous saffron extract intraperitoneally at doses of 100, 150, and 200 mg/kg concurrently with morphine. To precipitate withdrawal syndrome, naloxone (3 mg/kg, i.p.) was administered two hours after the final morphine injection, and withdrawal behaviors were observed and recorded for 30 minutes.

Results: The findings demonstrated that the aqueous extract of Crocus sativus at doses of 100 and 150 mg/kg significantly attenuated withdrawal symptoms in morphine-dependent rats (P < 0.05).

Conclusion: The beneficial effects may be attributed to the extract’s modulatory influence on the GABAergic and dopaminergic neurotransmitter systems, as well as its anti-inflammatory and antioxidant properties.