اثربخشی عصاره استاندارد شده زعفران به عنوان درمان افزوده به داروی ضدافسردگی برای درمان علائم افسردگی پایدار در بزرگسالان: یک مطالعه تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما

زمینه:

زعفران به عنوان یک مداخله مستقل، در درمان افسردگی خفیف تا متوسط مؤثر است. با این حال، تحقیقات در مورد نقش آن به عنوان یک عامل کمکی محدود است. اهداف: اثرات زعفران به عنوان مکمل داروهای ضدافسردگی در بزرگسالان مبتلا به افسردگی پایدار بررسی شد.

روش‌ها:

در این مطالعه هشت هفته‌ای، تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما، بزرگسالان مبتلا به افسردگی پایدار که در حال حاضر از داروی ضدافسردگی استفاده می‌کردند، دارونما یا عصاره زعفران (affron®، ۱۴ میلی‌گرم دو بار در روز) دریافت کردند. شاخص‌های اصلی نتایج شامل مقیاس رتبه‌بندی افسردگی مونتگمری-آسبرج (MADRS) ارزیابی‌شده توسط پزشک و MADRS ارزیابی‌شده توسط خود بیمار (MADRS-S) بودند. شاخص‌های ثانویه نتایج شامل چک‌لیست عوارض جانبی داروهای ضدافسردگی (ASEC) و پرسشنامه کوتاه سلامت فرم ۳۶ (SF-36) بودند.

نتایج:

از ۱۶۰ شرکت‌کننده ثبت‌نام‌شده، ۱۳۹ نفر داده‌های قابل استفاده ارائه دادند. بر اساس MADRS، علائم افسردگی در شرکت‌کنندگانی که زعفران مصرف کردند نسبت به دارونما کاهش بیشتری داشت، به‌طوری که کاهش‌ها به ترتیب ۴۱ و ۲۱٪ بود (p = 0.001). با این حال، نمرات MADRS-S به ترتیب در شرایط زعفران و دارونما ۲۷ و ۲۶٪ کاهش یافت (p = 0.831). مصرف زعفران با کاهش بیشتری در اثرات جانبی داروهای ضدافسردگی همراه بود (p = 0.019)، اگرچه پس از در نظر گرفتن مقادیر پایه این تفاوت معنادار نبود (p = 0.449). کیفیت زندگی در هر دو گروه بهبود یافت و تفاوت معناداری بین گروه‌ها وجود نداشت (p = 0.638).

نتیجه‌گیری:

مصرف مکمل عصاره استاندارد زعفران (affron®) به مدت هشت هفته با بهبود بیشتری در علائم افسردگی که توسط MADRS مبتنی بر ارزیابی پزشک اندازه‌گیری شد، همراه بود، اما در MADRS-S خودگزارش‌دهنده مشاهده نشد.با توجه به نتایج متناقض، پژوهش‌های بیشتری برای روشن شدن فواید بالینی زعفران به عنوان درمان کمکی برای بزرگسالانی که با وجود درمان دارویی ضدافسردگی همچنان علائم افسردگی پایدار دارند، لازم است.

Background:

As a stand-alone intervention, saffron has efficacy for the treatment of mild-to-moderate depression. However, research as an adjunct agent is limited.
Aims:

The effects of saffron as an adjunct to pharmaceutical antidepressants in adults with persistent depression was investigated.
Methods:

In this eight-week, Randomised, double-blind, placebo-controlled study, adults with persistent depression, currently taking a pharmaceutical antidepressant were given a placebo or a saffron extract (affron®, 14 mg b.i.d.). Primary outcome measures included the clinician-rated Montgomery– Åsberg Depression Rating Scale (MADRS) and self-rated MADRS (MADRS-S). Secondary outcome measures included the Antidepressant Side-Effect Checklist (ASEC) and Short Form-36 Health Survey (SF-36).
Results:

Of the 160 participants enrolled, 139 provided usable data. Based on the MADRS, depressive symptoms decreased more in participants taking saffron compared with a placebo, with reductions of 41 and 21%, respectively (p = 0.001). However, scores on the MADRS-S decreased 27 and 26% in the saffron and placebo conditions, respectively (p = 0.831). Saffron was associated with a greater reduction in adverse effects of antidepressants (p = 0.019), although this was non-significant after covarying for baseline values (p = 0.449). Quality of life improved in both groups with no significant
between-group differences (p = 0.638).
Conclusion:

Adjunctive administration of a standardized saffron extract (affron®) for eight weeks was associated with a greater improvement in depressive symptoms as measured by the clinician-rated MADRS but not the self-report MADRS-S. Given the conflicting results, further research is needed to clarify the clinical benefits of saffron as an adjunctive treatment for adults with persistent depressive symptoms despite antidepressant drug treatment.